Motherland Magazine

De Indiase blank-is-beterbrigade krijgt steeds meer voet aan de grond in India. Bruin is al lang niet meer beautiful, en daar vaart de schoonheidsindustrie wel bij. Die houdt zich collectief aan één essentiële, ongeschreven regel: voorkom dat mensen tevreden zijn.

Ik weet nog dat ik voor het eerst ‘de meeste stemmen gelden’ zei.

Volgens mij zat ik in de tweede klas, het stadium waarin voor de meeste kinderen de worsteling begint met de nuance in een discussies.

Er vormen zich groepjes, er ontstaan meningsverschillen, en negen van de tien keer is het zo dat de meeste stemmen gelden. Of de meerderheid van die kleintjes nu gelijk heeft of niet, dat maakt niet uit. Volgens de spelregels zijn zij de winnaar. Dat is het mooie aan de meerderheid.

Ik weet nog dat ik het bij alles riep. Bij het hinkelen, bij een spelletje ‘wie vertelt de leukste mop’, bij de vraag of we buiten of binnen gingen spelen: elke dag weer bedachten we situaties waarin we elke kans aangrepen om onze geliefde uitspraak van stal te kunnen halen.

Toen ik volwassen werd, ging ik beseffen dat de meeste dingen zo werken. Democratisch gekozen regeringen, jury’s, de NAVO: elke grote groep mensen kan alleen een besluit nemen bij een meerderheid van stemmen. En wanneer dit niet het geval is, mogen we toch aannemen dat er een beweegreden achter zit die moeilijk te weerleggen valt.

Dat brengt me op discriminatie in India.

Ons volk is geobsedeerd door albast