Die Zeit

De boetes kunnen in de miljarden lopen als een bedrijf in conflict komt met een overheid. Let wel: het is die overheid die de boete moet betalen. Tenminste als het klagende bedrijf in het gelijk wordt gesteld door de schimmige “Commissie Investeringsgeschillen”. En baas boven baas: er zijn ook weer investeerders die investeren in de zaken van de Commissie Investeringsgeschillen.

Toen in Argentinië het financiële stelsel ineenstortte, klonk dat Selvyn Seidel als muziek in de oren. Ook de explosies in de kerncentrale van het Japanse Fukushima kwamen hem niet slecht uit. En het vrijkomen van giftige gassen bij de schaliegaswinning in de Canadese provincie Quebec was eveneens een gebeurtenis die Seidel wel kon gebruiken.

Want voor Selvyn Seidel is het goed nieuws als er iets op de wereld gebeurt wat mensen angst aanjaagt. Meestal kondigen regeringen dan nieuwe wet- en regelgeving af.

Argentinië maakte destijds bekend zijn schuldeisers niet langer te betalen: een gevoelig verlies voor buitenlandse banken, die het land veel geld hadden geleend.

De Duitse bondskanselier Angela Merkel besloot na de catastrofe in Fukushima te stoppen met het gebruik van kernenergie: een enorme tegenslag voor de exploitanten van de Duitse kerncentrales.

De provincie Quebec vaardigde een voorlopig verbod op schaliegaswinning uit: een fikse schadepost voor internationale mijnbouwmaatschappijen.

En Selvyn Seidel verdient zijn brood met het terughalen van een deel van het verloren geld.

Hij zit achter een bureau op de zevenentwintigste etage van een wolkenkrabber in de buurt van Times Square in New York. Hiervandaan kan Seidel over de Hudson tot in New Jersey kijken. Hij heeft een lichtgrijze krans haar, en bij zijn blauwe pak draagt hij een rood vlinderdasje. Voor hem staat een kartonnen beker met koffie. Seidel is 71 jaar. Hij heeft lang genoeg gewerkt in zijn leven, maar hij wil nog niet stoppen. De zaken lopen uitstekend. Nooit eerder hebben concerns zo veel conflicten met regeringen uitgevochten, het zijn topjaren voor Seidel. Tegen de muur achter hem staan stapels kartonnen dozen met dossiers van zijn klanten.

Seidel zal zo worden gebeld. Hij wacht op een telefoontje van een financiële dienstverlener uit Nederland. Concreter wil Seidel niet worden, de kwestie is zeer vertrouwelijk. Hij wil alleen kwijt dat een Zuid-Amerikaans land onlangs riskante financiële transacties heeft verboden. De regering van dat land wil het spaargeld van particulieren beschermen en dat heeft de activiteiten van de financiële dienstverlener onmogelijk gemaakt. De onderneming eist nu de misgelopen inkomsten op. Seidel moet helpen dat voor elkaar te krijgen.

Selvyn Seidel betaalt de advocaat- en proceskosten voor bedrijven die in dure processen een schadevergoeding van regeringen eisen. Als de eis wordt toegewezen, dan incasseert Seidel een groot deel van het geëiste bedrag, vaak honderden miljoenen dollars. Dat is zijn manier van zaken doen.