South China Morning Post – Hongkong

Al dertien generaties lang neemt de familie van de brahmaanse priester Mishra iedere dag een bad in de Ganges. Maar de ‘heilige’ rivier is de afgelopen eeuw ernstig vervuild geraakt. De Indiase premier Modi belooft beterschap, maar gaat hij slagen waar zijn voorgangers faalden?

Vishwambhar Nath Mishra is de jongste telg uit een geslacht van brahmaanse priesters in Varanasi. Iedere ochtend baadt hij in de rivier en neemt daarna rivierwater mee naar de familietempel, die gewijd is aan de hindoegod Hanoeman, een sprekende aap. Voordat het beeld van Hanoeman wordt aangekleed en er voedsel wordt geofferd, moet het worden gewassen met het ‘zuivere’ water van de heilige Ganges.

Hindoes noemen die rivier de Ganga of, nog vertrouwelijker, Ganga Maa (‘Moeder Ganga’). De heiligheid van India’s langste rivier is voor alle hindoes boven elke twijfel verheven. Maar Moeder Ganga is ernstig ziek.

‘Als kind van vijf kon ik het water drinken, zo zuiver was het toen,’ zegt Mishra. ‘In de loop der jaren heb ik het steeds viezer zien worden. Vroeger schrok ik nog als ik een kadaver zag drijven. De rivier is er nu echt rampzalig aan toe.’

Alleen maar viezer

Behalve priester is Mishra ook ingenieur. Hij doceert Elektronica aan de Banaras Hindu University. In zijn vrije tijd doet hij het werk dat hij heeft overgenomen van zijn overleden vader, Veer Bhadra Mishra. Die was hoogleraar Waterbouwkunde en maakte zich tientallen jaren geleden al zorgen over het vele rioolwater en industrieel en particulier afval dat in de rivier werd geloosd.

In 1982 richtte vader Mishra daarom de Sankat Mochan Foundation op, die tot doel heeft de Ganges schoner te maken. Die stichting is nog even hard nodig als toen, want de rivier is er alleen maar viezer op geworden. Een hele trits Indiase regeringen is met alle middelen die de overheid ter beschikking staan (om nog maar te zwijgen over de miljarden dollars van internationale hulporganisaties) nooit in staat gebleken dit probleem te bezweren. Het is dus geen schande om te zeggen dat ook de stichting tot nu toe volledig heeft gefaald.

Op een bedrukte moessondag, als grijze wolken laag boven de stad hangen, ziet de rivier er gezond uit. Door de vele regenbuien staat het water hoog en stroomt het flink. Maar Mishra kan het niet vaak genoeg herhalen: als de Indiërs hun heilige rivier zo schandalig blijven mishandelen, houden ze straks niets anders over dan een smerig, stinkend riool. Zodra er minder stroming staat, heeft het daar nu al veel van weg.