Le Monde – Parijs

De animatieserie My Little Pony is bedoeld voor kleine meisjes, maar de pastelkleurige webwezens zijn de laatste jaren ook razendpopulair bij oudere, vooral mannelijke fans: de Bronies.

De serie telt wereldwijd tienduizenden fans van 14 tot 40 jaar. Ze zoeken elkaar op om te babbelen over hun favoriete personages, verzamelen snuisterijen en ontleden elke episode tot op het bot. Hebben we het over Breaking Bad? True Detective? The Walking Dead? Nee, over My Little Pony: Friendship is Magic, een reeks die is gebaseerd op de gelijknamige speelgoedfiguurtjes uit de jaren tachtig van fabrikant Hasbro.

Bijna honderd ‘Bronies’ (meervoud van Brony, een samentrekking van ‘Brother’ en ‘Pony’) verzamelden zich begin november in Nantes voor een bijeenkomst. Met pluchen speelgoedbeesten onder de arm, hoorns van eenhoorns op het hoofd en My Little Pony-badges op hun tas speelden ze kaart, kochten My Little Pony-spulletjes en praatten via Skype met Andrea Libman, de stem van de twee hoofdpersonages Pinkie Pie en Fluttershy uit de tekenfilmserie.

Deze bijeenkomst, waarop jongeren – voornamelijk jongemannen – hun aanhankelijkheid betonen aan een stel getekende pony’s die strijden voor liefde en vriendschap, heeft iets onthutsend. Het fenomeen wordt iets beter te begrijpen wanneer je je er meer in verdiept. Een schets van de achtergronden.

Haters en verstokte fans

De oorsprong van het fenomeen is, zoals bij wel meer eigenaardigs op het web, te herleiden tot de website 4chan. In 2010 leidde een negatieve recensie van de eerste afleveringen van een remake van My Little Pony hier tot een felle polemiek. De recensent verklaarde het programma tot het boegbeeld van een verwerpelijk nieuw soort puur op commercie gerichte televisieseries. Al snel werd de tekenfilmserie inzet van een fel dispuut tussen haters en verstokte fans. Er ontbrandden hevige discussies, geïllustreerd met beelden uit de cartoon, zo erg dat de moderator van de over het algemeen toch zeer tolerante site besloot om iedereen die nog het woord ‘pony’ noemde te verbannen.

Dit had als resultaat dat de Bronies 4chan en masse verlieten en hun eigen imageboards, wiki’s radiozenders, informatiesites en zelfs belangenorganisaties opzetten. Sindsdien kom je overal op internet op de serie geïnspireerde memes, tot cultobjecten verworden bijpersonages, door fans gemaakte clips en akoestische, dubstep- of metalversies van muzikale thema’s uit de serie. Volgens Kurt Baer van de site Research is Magic, die de beweging bestudeert, is de proliferatie van de pastelkleurige wezentjes van de Bronies-beweging typisch voor de cultuur van ontvreemding en toe-eigening van het web.