Cumhuriyet – Istanboel

De onlangs op 92-jarige leeftijd overleden Yasar Kemal was een van de belangrijkste Turkse schrijvers. Zijn debuutroman, Kleine Memed, is het meest vertaalde boek uit de Turkse literatuur. Minder bekend is dat hij ook reportages maakte, zoals dit onlangs herdrukte verhaal uit de jaren zestig over mensen die het Anatolische platteland moesten verlaten, en hun heil zochten in Istanboel.

Waarom zo nodig naar de heuvels bij Eyüp, waar ik niets en niemand ken, terwijl er zoveel andere plaatsen zijn waar ik heen had gekund. Zeytinburnu bijvoorbeeld, of al die heuvels waar migranten uit de rest van het land wonen, de heuvels van zat-ik-hier-maar-niet, Çeliktepe, Kartal, de hellingen van Yakacık?

Ze zijn om allerlei verschillende redenen uit hun dorpen weggetrokken. Er komen steeds meer kinderen, er is niet genoeg grond voor iedereen, de koffers worden gepakt. Het heeft dat jaar te weinig geregend, ze hebben niks meer te eten, de koffers worden gepakt. Als het drie jaar achtereen nauwelijks regent, dan valt er in zo’n dorp niet te leven.

Ook zijn er die wegtrokken vanwege de tractor. Het is al een tijd geleden dat de tractor zijn intree in de dorpen heeft gedaan, dat de landheren die een tractor wisten te bemachtigen hun landarbeiders wegstuurden. Ik ben onderweg naar een familie die vanwege zo’n tractor zijn grond heeft moeten verlaten. Ik heb hun adres, maar dat betekent niet dat het huis makkelijk te vinden is. Uit die armenwijken vol provisorisch gebouwde huisjes is geen wijs te worden. Een wirwar van straten. Over hellingen en heuvels uitgespreid. Aan iedereen die ik tegenkom vraag ik waar Mustafa Kulaksız woont.

Een caravaan van paard-en-wagens trekt door de vlaktes van West-Turkije. – © James P. Blair / National Geographic / Getty Images