Pacific Standard | Santa Barbara

In een paar jaar tijd zijn drones een onmisbaar instrument geworden bij het in kaart brengen van klimaatverandering.

Journalisten maken graag gebruik van anekdotes om verhalen over klimaatverandering te vertellen, maar voor klimaatwetenschappers gaat alles om data. Data verzamelen gaat echter zelden snel en is nooit goedkoop, vooral niet wanneer die gegevens, van bijvoorbeeld een golvende kustlijn of een enorme ijsvlakte, het beste verkregen kunnen worden via het vogelperspectief.

Gelukkig kunnen drones taken uitvoeren waarvoor de conventionele methoden van data verzamelen vanuit de lucht – zoals een vliegtuig charteren of satellietgegevens gebruiken – niet erg geschikt zijn.

Capabeler

Drones zijn niet nieuw en klimaatwetenschappers hebben hun nut als onderzoeksinstrumenten al lang geleden ontdekt. ‘In 1998 gebruikten we al een onbemand luchtvaartuig om de ijslaag in het Noordpoolgebied te bestuderen,’ zegt James Maslanik, emeritus professor van de afdeling lucht- en ruimtevaarttechnologie van de University of Colorado-Boulder. Die had een vleugelspanwijdte van drie meter, een laadvermogen van niet meer dan vier kilo en vloog op gas.

De huidige drones – zowel de op rotoren gebaseerde ontwerpen, zoals quadcopters, als vastevleugelversies, die eruitzien als kleine, traditionele vliegtuigen – zijn veel betaalbaarder, draagbaarder, bruikbaarder en capabeler dan die waarmee Maslanik tien jaar geleden werkte. Dat komt door de verkleining van de elektronische onderdelen, de afnemende prijs en omvang van de camera’s en sensoren die erin zijn gebouwd, en het vermogen van hun aandrijfsysteem, dat nu in de meeste gevallen op een accu werkt.