Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung | Frankfurt

In drie jaar tijd stampte de jonge Münchense ondernemer Jochen Engert (34) met twee collega’s een intercity-busdienst uit de grond. De ‘Uber voor bussen’ blies alle concurrenten van de weg en heeft intussen een marktaandeel van 80 procent. Kritiek is er ook.

Met busverkeer over lange afstanden had Jochen Engert het grootste deel van zijn leven weinig van doen. Maar daar kwam zeven jaar terug grondig verandering in. Als adviseur bij de Boston Consulting Group (BCG) viel zijn oog in de krant op een belangrijk detail uit het regeerakkoord van Angela Merkel en Guido Westerwelle: er zou een eind komen aan het meer dan 80 jaar oude monopolie van de Deutsche Bahn op het langeafstandsverkeer in Duitsland.

‘In 2009 gingen wij ons inderdaad voor het eerst met het thema bezighouden,’ zegt Engbert terugkijkend. Wij? Dat waren hij en de latere medeoprichters van Flixbus, zijn vriend en collega André Schwämmlein en diens schoolvriend Daniel Krauss, die bij Microsoft werkte. Engbert was destijds 27. Nu is hij 34 en drijft hij met zijn beide vrienden uit München de grootste intercity-busdienst van Duitsland. Een onderneming met een marktaandeel van meer dan 80 procent. De opkomst van Flixbus voltrok zich in een adembenemend tempo: het bedrijf bestaat pas sinds februari 2013.

Het busvervoer in Duitsland, dat met name wordt verzorgd door een groot aantal kleine familieondernemingen, vaak al in de derde of vierde generatie, kent voor Engert intussen geen geheimen meer. Het is een bedrijfstak die opereert in de eigen regio, en traditioneel wat conservatief is als het gaat om marketing en technologie. Engbert en zijn collega’s besloten te leveren waar het al die afzonderlijke ondernemers aan ontbrak: een platform dat de klanten linkt aan bussen en aan de nieuwe verbindingen die zij sinds de deregulering van de markt verzorgen.

Zakelijk succesverhaal

Vandaag de dag is duidelijk dat het waagstuk zich heeft uitbetaald. Flixbus is een van de grote zakelijke succesverhalen van de laatste drie jaar in Duitsland. De onderneming is na overname van de aanzienlijk grotere concurrent ‘Mein Fernbus’ en haar jongste coup, de koop van ‘Postbus’ [een busdienst van Deutsche Post], vrijwel monopolist. De omzet aan kaartverkoop zou liggen tussen de 200 en 500 miljoen euro per jaar.

Vanaf het moment dat de onderneming op 13 februari 2013 de markt betrad, groeide ze als kool. Momenteel biedt Flixbus 100.000 verbindingen per dag aan, naar circa 900 bestemmingen, in 20 landen. Het bedrijf heeft duizend bussen in de eigen bedrijfskleuren. Meer dan 50 miljoen mensen hebben er al eens gebruik van gemaakt.

Flixbus zelf heeft circa 1000 medewerkers in dienst. Op de bussen rijden 5000 chauffeurs. De passagiersaantallen nemen alsmaar toe. In 2015 waren het er al 25 miljoen, dit jaar hoopt Flixbus er 30 miljoen te vervoeren.

In de tijd dat Engert en zijn compagnons begonnen na te denken over de opzet van een eigen onderneming, bruiste het in Duitsland van de nieuwe initiatieven. De gebroerders Samwer maakten furore met hun start-up Rocket Internet [die in 2015 een beurswaarde had van 8 miljard euro], en ook onlinewinkel Zalando trok steeds meer jonge ambitieuze collega’s van Engert aan.