African Arguments | Londen

De kersverse president Mohamed Abdullahi ‘Farmajo‘ laat Somalië dromen van een betere toekomst. Journalist Sakariye Cismaan legt uit waarom.

Op 8 februari kwam er na maanden eindelijk een einde aan de verkiezingen in Somalië. De verbazing was groot toen buitenstaander Mohamed Abdullahi ‘Farmajo’ als nieuwe president uit de bus kwam. Zijn overwinning werd in het hele land uitbundig gevierd. De oud-premier was een van de 21 kandidaten in de strijd om het presidentschap. De stemming werd verricht door 329 kersverse parlementsleden, waarbij Farmajo in de tweede ronde 184 stemmen behaalde, tegenover 97 stemmen voor zittend president Hassan Sheikh Mohamud, die zijn nederlaag meteen erkende. De uitkomst kwam voor velen als een grote, zij het aangename, schok.

Populair politicus

De nieuwe president – vanwege zijn voorliefde voor lekker eten inmiddels bekend onder zijn bijnaam Farmajo, een verbastering van het Italiaanse ‘formaggio’ – was al een bekend gezicht in Somalië. In 2010, na een verblijf van vijfentwintig jaar in de VS, werd hij door de toenmalige president Sharif Sheikh Ahmed uit de diaspora geplukt en tot premier gekatapulteerd. In de zeven maanden die volgden groeide hij uit tot een van de populairste politici die Somalië heeft gekend.

In tegenstelling tot het merendeel van de Somalische politici toog Farmajo als premier onmiddellijk aan het werk. Hij slankte het kabinet, dat sinds 1991 uit 35 leden bestond, af tot achttien ministers, en liet overbodige ministeries sneuvelen, zoals dat van Toerisme en van Wilde Dieren. Hij bestreed corruptie, stelde een anticorruptiecommissie in en pleitte voor meer transparantie in de overheidsuitgaven en privéuitgaven van ministers.

Voorts zag hij erop toe dat salarissen van regeringsambtenaren en soldaten, die al maanden op hun loon wachtten, werden uitbetaald – een prestatie die hem tot op de dag van vandaag warme sympathie bezorgt. Onder Farmajo heroverde het leger met behulp van de Afrikaanse vredesmacht grote stukken grondgebied op de terreurbeweging Al-Shabaab, en dat leidde er uiteindelijk toe dat de islamitische militanten zich, anderhalve maand na Farmajo’s aantreden, voor het eerst uit Mogadishu terugtrokken.