360 Magazine | Amsterdam

‘We want our country back.’

Ontleed deze zin semantisch of vraag aanjager van de Brexit Nigel Farage wat hij nou precies bedoelt met ‘we’ en ‘our’, of zelfs met ‘country’, en de betekenis van de vijf woorden verliest aan (emotionele) kracht. Voor wie spreekt hij? En hadden die ‘we’ hun country weggegeven dan?

Het tekort aan werk door globalisering, technologische ontwikkelingen en straffe bezuinigingen, de vluchtelingencrisis en de dreiging van het terrorisme zorgen al tijden voor een onbestemd gevoel bij een grote groep die economisch achterblijft en nauwelijks profiteert van het genietuh, door H.J.A. Hofland (dat zijn ziel ons altijd mag vergezellen) de succesvolste ideologie van deze tijd genoemd.

In dat amalgama aan onzekerheden geeft taal houvast. Geen ellenlange pleidooien waarin de voors en tegens genuanceerd uiteen worden gezet, noch een goed debat is wat men verlangt. Als een gecompliceerde kwestie met een primitief ja of nee kan worden beantwoord, is structurele vereenvoudiging van de materie het meest effectief.

De Britten zijn er goed in. See EU later.

De hardwerkende burger heeft zijn antwoord klaar zonder zich in welk dossier dan ook te verdiepen