360 Magazine

De elite is een kaste (The New York Times), op sterven na dood (Al-Hayat) en onderdeel van een fictieve strijd (L’Espresso).

Kosmopolieten? Laat me niet lachen.

Is de mondiale elite ook werkelijk kosmopolitisch? Geenszins, betoogt Ross Douthat, columnist van The New York Times. De mensen die deel uitmaken van de groep behoren voornamelijk ‘tot een meritocratische orde die verschillen in gelijkenissen verandert door de meest briljante koppen uit elk land te selecteren en te homogeniseren om hen te kunnen integreren in die bijzondere soort die men als “wereldburgers” aanduidt’.

De exemplaren van deze soort wensen zeker wel kennis te nemen van de pittoreske aspecten van andere culturen, zoals de gastronomie. Maar ze zijn niettemin lid van eenzelfde ‘stam’, schrijft Douthat, een journalist uit het conservatieve kamp, opgeleid aan Harvard University. Deze wereldburgers hebben hun kijk op de wereld gemeen (‘een open christendom zonder Christus’), eenzelfde soort opleiding, en hun waarden en vooronderstellingen.

‘Van Londen tot Parijs en New York vertonen alle ‘wereldmetropolen’ steeds meer gelijkenis. Waar de wereldburger ook heen gaat, hij voelt zich onmiddellijk thuis’