El País | Madrid

Zeven van de tien volwassenen en een op de drie kinderen in Mexico zijn te dik. Dat komt door de liters frisdrank die er gedronken worden. Elk glas is goed voor twaalf theelepels suiker. En het is nog spotgoedkoop ook.

In Mexico, het Latijns-Amerikaanse land met de meeste sterfgevallen door diabetes, is de indiaanse 
bevolking op het platteland het minst bestand tegen de invasie van frisdranken. Ex-colaverslaafde en maïsteler Guadalupe Sánchez heeft sinds kort weer gezonde bloedwaarden. ‘Ik dronk drie flessen cola per dag, anders werd 
ik niet wakker. Meteen bij het ontbijt nam ik mijn eerste glas. En zo ging het de hele dag door.’ Voor de deur van zijn huis pikken kalkoenen met roze lellen hun snavels in de grond. Hij heeft het huis met zijn eigen handen gebouwd voor zijn vrouw, acht kinderen en zeven kleinkinderen. De muren zijn van grijs cement, het dak is nog niet af.

‘Hoe voelde u zich toen u zo veel 
frisdrank dronk?’

‘Heel slap. Ik kon nauwelijks werken. En omdat het zo heet was op het land dronk ik nog meer cola. Ik begon slecht te zien en het was alsof mijn tong uit mijn mond hing.’

‘Hoe kwam u er vanaf?’

‘Dat gaat niet zo makkelijk, want als 
je bij iemand langsgaat, bieden ze je een glas frisdrank aan en het is niet netjes om dat af te slaan. Maar de dokter zei dat ik geen cola meer mocht drinken en gaf me pillen. Ik ben ook hoja de burro [blad van een vezelachtige plant] gaan kauwen. Dat helpt om ervan af te blijven.’

Fles met het rode etiket

In de indiaanse boerengemeenschap San José del Rincón, een bosrijk dorp met een vochtig klimaat in het westen van Mexico, hebben sommige huizen geen stromend water, maar binnen 
op de eettafel staat steevast de fles frisdrank met het rode etiket. Guadalupe Sánchez is 47 jaar oud. De hoeveelheid suiker in zijn bloed (11,1 mmol/l) overschreed bijna twee keer de toegestane hoeveelheid, net als bij veel andere dorpsbewoners. Bij een bloedwaarde vanaf 7 millimol per liter is er sprake van diabetes.

‘Het is gif, het is erg slecht voor ons,’ zegt de 41-jarige Leticia Cruz, net terug van een wandeling met haar kleinkinderen. ‘Als ik op de kinderen pas omdat hun moeder moet werken, mogen ze geen cola drinken.’ Een van de kinderen kijkt omhoog naar zijn oma terwijl hij met zijn tanden een tuinboon pelt die hij onderweg heeft geplukt.
Studenten Voedingswetenschappen 
van de prestigieuze universiteit Tec 
de Monterrey zijn de hele maand 
september in het dorp om onderzoek te doen. De handen van de achttienjarige José Polo zijn ruw en gerimpeld van het uitladen van vrachtwagens en het opbouwen van marktkramen. Het is de eerste keer dat zijn bloed wordt gecontroleerd. Het lukt de studenten niet om met een gewone naald in zijn getaande huid te prikken. Met een scherpere naald lukt het wel. José Polo had een bloedsuikerwaarde van 
8.3 mmol/l.

Yaremi Gutiérrez, de universiteitsdocent die de onderzoeken in het dorp coördineert en begeleidt: ‘We hebben te maken met zeer hoge bloedsuikerwaarden [hyperglykemie]. Die zijn recht evenredig met de enorme consumptie van suikerhoudende frisdranken en kant-en-klare producten waar geen goede voedingsstoffen in zitten.’