Die Tageszeitung | Berlijn

In het altijd onrustige Bosnië en Herzegovina wordt nerveus gereageerd op de pogingen van Rusland (en Turkije en de Golfstaten) om politieke invloed te verwerven. Volgens waarnemers speelt Poetin met vuur.

Eind september werd voor het eerst weer gesproken over oorlog in Bosnië en Herzegovina. Hoewel de gemoederen inmiddels weer wat bedaard zijn, werd maar al te duidelijk hoe gespannen de situatie aan de zuidoostelijke flank van Europa nog altijd is. Het land dat de afgelopen eeuw driemaal het belangrijkste slagveld van de Balkan was, is nog altijd een seismograaf voor de ontwikkelingen in de regio.

Als er op de Balkan een crisis in de lucht hangt, wordt die het eerst duidelijk in Bosnië en Herzegovina. In de geschiedenis hielden de crises in de regio altijd al verband met conflicten tussen de grootmachten. Duidelijker dan elders botsen ook vandaag de dag de belangen van de internationale spelers op het kruispunt Sarajevo.
Het gaat hierbij niet alleen om de tegenstellingen tussen de buurlanden Servië en Kroatië, maar ook om die tussen de EU, Rusland en de VS – en zelfs om belangen van islamitische machten, zoals Turkije en recentelijk ook de Golfstaten en Saoedi-Arabië.

Lange adem

Door de inmenging van buiten worden de conflicten tussen de drie kampen in Bosnië en Herzegovina aangewakkerd. De oorlog die in de jaren negentig de multinationale en multireligieuze samenleving poogde te vernietigen en de daarop volgende administratieve opdeling van het land in de Servische deelrepubliek en de Bosniak-Kroatische federatie maken dit zelfs nog eenvoudiger dan vroeger.

Het Servische nationalisme heeft een lange adem. Het heeft de negentiende-eeuwse droom van een Groot-Servië nooit opgegeven. Aan Kroatische kant is het precies zo. Beide ontzeggen Bosnië en Herzegovina tot op heden zijn bestaansrecht. Ze willen de baas zijn in het land of het onder elkaar opdelen. Alleen de Bosniakken [Bosnische moslims] en de niet-nationalistische stromingen ter linkerzijde hebben altijd vastgehouden aan de multinationale staat. Met de akkoorden van Dayton heeft ook de internationale gemeenschap in 1995 het bestaansrecht van de staat Bosnië en Herzegovina gegarandeerd.