Frankfurter Rundschau | Frankfurt

In België zijn de Vlamingen en de Walen elkaar weer eens in de haren gevlogen. De inzet van het conflict du jour: salami uit de Ardennen.

Voor Paul Peeters is het een kwestie van principe. Alleen het recept doet ertoe. Rund- en varkensvlees, ‘wat grover gemalen, zeer sterk gerookt en goed gekruid’, zo omschrijft de vleeswarenfabrikant het geheim van de Ardeense salami. Toch heeft Paul Peeters een probleem. Zijn worst komt uit Vlaanderen. De Ardennen maken echter bestuurstechnisch deel uit van de regio Wallonië. En die slaat nu terug. De regio wil de salami uit het zuiden door de EU geografisch laten beschermen: net als Parmaham, fetakaas en onlangs ook de Frankfurter groene saus.

Negen jaar geleden stapten de Waalse producenten van de Saucisson d’Ardenne met hun verzoek naar de Europese Commissie. Nu nadert de dag des oordeels. En dat zorgt in België voor grote opwinding. Uit de Ardennen of uit Vlaanderen, dat maakt geen verschil, zei Peeters tegen de Vlaamse krant De Standaard. Maar dat wordt door Wallonië betwist. Niet industrieel vervaardigd, met vlees uit biologische bedrijven zegt het Waalse ministerie van Landbouw. En dus staan de Belgische kranten vol met recepten en aanwijzingen, menig slagerij in de Ardennen laat de salami drie weken besterven, andere zweren bij de juiste mix van rundvlees en varkensvet. Slechts over één ding zijn ze het eens: de salami moet uit het zuiden komen.

De noordelijke buren in Nederland hebben weinig te bieden, bij de vreugdeloze protestanten wordt aan tafel alleen de honger gestild