Le Monde Magazine | Parijs

Als jongen wilde hij priester worden. Als volwassene leefde hij net zo wild als zijn hoofdpersonen. Het hele leven van Martin Scorsese is één grote slingerbeweging tussen het sacrale en het profane. Le Monde Magazine zocht de intussen 74-jarige filmlegende op in New York om te praten over zijn drie uur durende religieuze epos Silence.

Als Jezus aan Sebastião Rodrigues verschijnt, een jonge Portugese priester op evangelisatiemissie in Japan, oogt hij als de Christus op het fresco in Sansepolcro, geschilderd door Piero della Francesca. Met één voet op zijn graftombe en een vaandel in zijn rechterhand, kijkt hij met een bemoedigende blik recht voor zich uit. Een streng gezicht dat levenskracht uitstraalt. Zo verschijnt hij aan de hoofdpersoon van het boek Silence, van de Japanse schrijver Shushako Endo.

Maar voor zijn filmbewerking van de roman, die vanaf 9 februari in de bioscoop te zien is, zocht Martin Scorsese naar een ander portret van Christus. ‘Met meer compassie,’ zegt hij. In zijn film ziet pater Rodrigues – gespeeld door Andrew Garfield – in een waterbron het gezicht van de Christus uit het schilderij De heilige Veronica met de zweetdoek van El Greco: roodblond haar, donkere ogen, een hypnotiserende en verwonderde blik. Dit gezicht, zegt de regisseur, kijkt je niet alleen aan. Het wil dat je terugkijkt. De filmer heeft het zijn leven lang steeds weer bekeken en het heeft hem troost en vreugde gegeven. Silence is het verhaal van die lange dialoog.