360 Magazine | Amsterdam

Brussel gooit geen hoge ogen.

ITALIË – De gedaantewisseling van 
de Lega Nord

De Lega Nord is sterk veranderd. Zeker, die transformatie is nog niet voltooid, maar de populistische rechtse partij ‘verkeert in een riskante radicale fase’, schrijft het Italiaanse weekblad L’Espresso. De partij werd in de jaren tachtig opgericht door Umberto Bossi en was toen ‘een beweging voor de onafhankelijkheid van Padania’ [een officieuze regio in Noord-Italië waarmee in feite de Povlakte wordt bedoeld], ‘zoals nog altijd Artikel 1 van de partijstatuten stipuleert. Maar vandaag de dag maakt de partij zich vooral sterk voor een nationalistische soevereiniteit’, net als de partijen van Le Pen, Wilders en Petry, aldus het blad.

‘De redenering van de Liga luidde in 
het begin: “Rome is een dief, laten we uit Italië stappen, wij zijn Europeanen.” De partij had als medestanders Schotse, Bretonse en Catalaanse bewegingen voor regionale onafhankelijkheid, niet de Franse en Duitse nationalisten. Maar vervolgens waren daar de euro, de bureaucraten uit Brussel, de crisis, de banken, en Merkel, die dat denkschema hebben verstoord.’ En zie 
hoe de Liga, thans onder leiding van Matteo Salvini, campagne voert in heel Italië, en Brussel en de euro tot doelwit kiest in plaats van Rome.

Maar hoewel de Lega Nord onlangs vertegenwoordigd was in Koblenz 
[op de bijeenkomst van andere extreem-rechtse Europese bewegingen] en de agenda van de rechts-radicalen onderschrijft, maakt zij op sommige punten een uitzondering, meent L’Espresso. In tegenstelling tot die 
andere partijen zwaait de Liga nog niet met de nationale vlag, en ook 
gaat ze niet voorop in de peilingen, want in Italië verkeert Beppe Grillo 
met zijn Vijfsterrenbeweging (M5S) 
in een betere positie ‘om de meeste stemmen van de woede te oogsten’.

‘Het is dus een ingewikkeld spel voor Salvini’, schrijft de Romeinse krant 
Il Fatto Quotidiano. M5S neemt een veel tweeslachtiger positie in (soms links, soms rechts), maar onderscheidt zich ook door een krachtiger separatistisch geluid, bijvoorbeeld met de eis voor een referendum over het afschaffen van de euro. Dat voorstel voorkomt 
dat Grillo nu al duidelijk moet kiezen voor of tegen de euro en Europa, terwijl hij nog maar kortgeleden veel uitgesprokener was.