360 Magazine | Amsterdam

Over de nieuwe naam van het vliegveld van Madeira – Cristiano Ronaldo Madeira International Airport – 
lopen de meningen uiteen. Voorzichtigheid is geboden als de naamdrager nog leeft, zegt het ene kamp. Wees niet kleingeestig en erken je meesters, beweert het andere

JA

Het moet een vreemde ervaring geweest zijn voor Cristiano Ronaldo om na de plechtigheid waarbij het vliegveld van Madeira zijn naam kreeg over zichzelf heen te vliegen. Hoe vreemd het misschien ook lijkt, hij vliegt over alles wat hij al bereikt heeft en alles wat hij nog zal bereiken. Niet in een droom of in het hiernamaals, nee, gewoon, levend en wel. Niet nodig om herboren te worden of eerst te sterven.

Een land dat zijn idolen en helden pas na hun dood eer bewijst, is een land dat niet graag in de spiegel kijkt. Een kleingeestig, middelmatig land dat iemand pas heilig verklaart als hij of zij veilig en wel de hemel heeft bereikt. Na de dood worden met het lichaam immers ook de fouten van de gestorvene uitgewist. Het is een model van valse deugden, typisch voor een land dat zijn meesters niet erkent maar goeroes aanbidt. Dienstbaar uit angst zich te vergissen, bij voorbaat gekruisigd om het oordeel van de geschiedenis maar voor te zijn, biedt zo’n land zijn pantheon slechts aan aan martelaars met koude lichamen. De beslissing om het vliegveld van Madeira Cristiano Ronaldo’s naam te geven, is daarentegen de glorificatie van het hier en nu.

Sommigen gaan zelfs zover te zeggen dat Ronaldo niet meer verdient dan een voetbalveld of sporthal met zijn naam erop