360 Magazine | Amsterdam

De technologische ontwikkelingen die het mogelijk maken overal en altijd te werken, hebben een heel nieuw middenveld gecreëerd van mensen die andere mensen dat weer afleren.

Want het balanceren tussen werk, ambitie (en kinderen), een sociaal leven en alle andere dingen die ook nog moeten gebeuren, kan behalve voldoening stressgerelateerde ziekten opleveren waarvan een burn-out nog de meest vriendelijke variant is. Die digitaal opgestroopte mouwen gaan bij sommigen nooit meer naar beneden.

Of die aandoeningen ook voorkomen in landen waar het grootste gedeelte van de bevolking geen tijd, laat staan geld heeft voor een cursus tijdmanagement, is een onderzoek waard.

Hier in het Westen willen we overal raad mee weten en slepen we ons als het moet langs elk willekeurig loket dat beweert de juiste remedie tegen een desbetreffende kwaal te hebben. Mindfulness is al een tijd het nieuwe medicijn voor de overbelaste mens, de zogenoemde ‘wijsheid 2.0’ haalde de omslag van Time en wordt bewierookt door een waslijst aan beroemdheden die (via apps) een eigen ‘sabbat’ instellen. Nooit eerder konden we kiezen uit zoveel digitale hulpmiddelen om ons los te maken van het altijd en overal verbonden zijn.

Maar volgens de kunsthistoricus en auteur Noah Charney (hij schreef een thriller over kunstdiefstal en geeft op 24 september een lezing in het John Adams Institute) is het allemaal vrij simpel (p. 43). Charney heeft zelf een duizelingwekkende productie en verbetert zijn eigen record door er zo nu en dan nog een tandje bij te zetten.
En de rest van een leven leidt hij ook nog.

Charney deelt alles op in blokken en hokjes die hij afvinkt. Done is better than perfect. Veertig keer tien pagina’s schrijven is beter te doen dan afdalen in een gapend gat behangen met vierhonderd witte vellen. Drie keer een x vierkante meter schoonmaken, is behapbaarder dan in een keer het hele huis.

De Britse auteur Jeanette Winterson (p. 48) vraagt zich in een met kloosterlijke toewijding, schitterend geschreven kort verhaal af of een klok die alleen ‘s ochtends en ‘s avonds luidt niet voldoende zijn? Waarom het nodig is ‘het door God gegeven uur te splitsen in helften, in kwarten, in minuten, in seconden, in tikken, in tokken, in tellers en tellen, in slagen die het hart verslaan?’

Katrien Gottlieb
gottlieb@360international.nl