360 Magazine | Amsterdam

Ooit riep voormalig premier Balkenende de Nederlandse pers op om eens wat meer positieve verhalen te brengen. Hij werd er hard om uitgelachen, maar dat was voor de verandering niet terecht. Met positieve, of positief getinte verhalen is namelijk niets mis. En er een schrijven is moeilijker dan u misschien denkt.

Neem het openingsstuk uit deze 360: een profiel van de speciale VN-gezant in Syrië, Staffan de Mistura. Een van de redenen dat het zo’n briljant verhaal is, 
is dat journaliste Janine di Giovanni zich niet beperkt tot 
makkelijke kritiek, maar laat zien dat De Mistura er ook niet zo veel aan kan doen dat hij geen resultaten boekt. Natuurlijk is er wel wat aan te merken op zijn strategie, erkent ze. Maar de bottomline is deze: de strijdende partijen willen geen vrede, en de machtige landen binnen de VN zijn niet bereid om in te grijpen. Dan voer je, hoe getalenteerd en integer je ook bent, een verloren strijd.

Die afgewogen conclusie mag journalistiek gezien een verademing zijn, inhoudelijk stemt ze uiteraard louter droevig. Ze laat eigenlijk maar twee opties open: het Westen en/of Rusland mengen zich alsnog in het conflict, met alle potentieel desastreuze gevolgen van dien, of de Syriërs blijven elkaar nog jaren afslachten. En zelfs al zou de oorlog op miraculeuze wijze tot een vreedzame oplossing komen, wat dan? 
Naar verluidt maakt een groep wijze mannen in Syrië al 
plannen voor de wederopbouw, maar is verzoening ooit 
nog mogelijk in een land waar mensen elkaar op zo’n 
beestachtige wijze naar het leven hebben gestaan?

Toch leert de ervaring dat wij mensen altijd weer sneller vergeten dan we voor mogelijk houden. En – laten we dat 
ook erkennen – dat we wel degelijk kunnen leren van het verleden. De Duitsers, verantwoordelijk voor de ergste 
misdaden van de twintigste eeuw, zijn nu het morele 
geweten van Europa. Een van de plekken waar onze 
Oosterburen zich van hun beste kant laten zien, is het gemoedelijke München, waarover de Süddeutsche Zeitung 
een prachtige poëtische reportage schreef. De stad waar men vluchtelingen met open armen ontvangt, komt eruit naar voren als een plek waar je onmiddellijk naartoe wilt verhuizen. Surfers, vissers en hipsters genieten er gebroederlijk van la dolce vita aan de rivier de Isar, die dankzij een Renaturierungs-project weer frank en vrij door de stad stroomt. De verplichte kritiek waarmee dit soort goed nieuws gewoonlijk wordt gerelativeerd, ontbreekt: het is gewoon een positief verhaal. Heel knap, niets mis mee.

Han Ceelen
ceelen@360international.nl