360 Magazine | Amsterdam

Canada, dat vriendelijke immense land met bergen, welvaart en ijzige kou, gaat op 19 oktober naar de stembus. Bent u daar nog?

Het mag dan vanouds een vrij voorspelbare en saaie aangelegenheid zijn – de stemgerechtigden onder de 
35 miljoen Canadezen kiezen uit drie partijen (conservatieven, sociaal-democraten en liberalen) 338 leden van het Lagerhuis –, dit keer valt op de uitslag geen peil te trekken.

Critici van het huidige bewind onder de conservatieve premier Stephen Harper, een kleine tien jaar aan de macht, vinden dat Canada in die betrekkelijk korte tijdspanne fors van imago is veranderd. Harder is geworden. Vervuilder. En minder barmhartig als het om de vrede van anderen gaat. Volgens journalist en kenner Rudi Rotthier (p. 12) is het land zelfs holderdebolder in een recessie beland.

Voor Nederland a hard nut to crack. We zien ‘onze’ bevrijder graag als een honest broker, een eerlijke bemiddelaar in de diplomatie op het hoogste niveau, en een betrouwbaar bondgenoot in de westerse alliantie. Heeft de grote verzoener plaats moeten maken voor een winstmaximaliserende 
oliemagnaat en een ordinaire houthandelaar? Als we de 
nationale kranten erop naslaan, heeft de bikkelharde Harper een broertje dood aan ontwikkelingshulp en internationale missies, ligt hij niet wakker van zorgen over het milieu en 
al evenmin van het gebrek aan openbaarheid van bestuur. 
In 2011 stapte hij als eerste uit het Kyoto-protocol omdat 
het volgens hem nutteloos was zonder China en Rusland.

Toch maar liever terug naar de spreekwoordelijke Canadees van Trees, het voorbeeld van een gastvrij emigratieland 
(1 miljoen Canadezen hebben Nederlandse wortels)? 
Naar de traditie van de kabbelende braafheid, diplomatie 
en multicultuur? De Canadezen mogen het zeggen.

Vooralsnog lijken de voorspellingen de afgelopen weken wel schommelende dagkoersen met voortdurend wisselingen aan kop. De verwachting is dat geen van drieën de absolute meerderheid van 170 zetels zal behalen. En aangezien beide andere partijen hebben gezworen niet met Harper in zee te zullen gaan, ligt een coalitie van de liberalen (geleid door Justin Trudeau, Canada’s beroemdste ‘zoon van’) en de sociaal-
democraten van Tom Mulcair, in een gedoogconstructie, 
het meest voor de hand. Het zou de eerste keer zijn dat de Canadese sociaal-democraten regeringsmacht krijgen.
Gedogen betekent in het ergste geval iets tolereren wat je niet verdraagt. De Amerikanen Padnos en Schrier vielen in handen van Al-Nusra, belandden samen in een cel en verdroegen elkaars aanwezigheid haast nog slechter dan de wreedheid van hun ontvoerders.

Katrien Gottlieb
gottlieb@360international.nl