El País | Madrid

De Mexicaanse historicus Enrique Krauze ergert zich aan de lauwe reacties in Latijns-Amerika op de crisis en de politieke misstanden in Venezuela.

Als willekeurig welk ander land in Latijns-Amerika (Cuba niet meegerekend, dat land zit al decennialang in hetzelfde schuitje) de zware economische, maatschappelijke, politieke en morele crisis zou doormaken waar Venezuela nu onder zucht, zou Latijns-Amerika dan anders reageren? Antwoord: ja, dan zou Latijns-Amerika anders reageren. Men was de straat opgegaan en had protesterend op de stoep gestaan bij ambassades, intellectuelen hadden open brieven geschreven en de kranten zouden alles breed hebben uitgemeten, academici hadden seminars georganiseerd en de OEA (Organización de los Estados Americanos) zou streng hebben geoordeeld, op sociale media zou men enorm van leer zijn getrokken. Waarom zijn, nu het Venezuela betreft, de reacties daar niet eens een slap aftreksel van?

Dat komt door het pragmatische cynisme van de regeringen in Latijns-Amerika die tot voor kort alleen hun ‘diepe bezorgdheid’ uitspraken. Onlangs heeft een aantal parlementen en regeringen (waaronder die van Mexico) zich solidair betoond met de Venezolaanse meerderheid die vrijheid wil, maar dat zijn nog steeds op zichzelf staande gevallen.

Het is “typisch rechts” om te veroordelen wat een “links regime” doet