The Washington Post | Washington D.C.

Nu de Amerikaanse democratie ‘een lachwekkende demagoog zonder papieren heeft opgehoest’, wordt volgens Anne Applebaum overal ter wereld gekeken naar de voordelen van een autoritair regime.

Het is te laat. Al verslaat Hillary Clinton hem in november, al wordt de Republikeinse partij weggevaagd in de peilingen, Donald Trump heeft als presidentskandidaat van de Republikeinen de reputatie van het Amerikaanse politieke bestel nu al een enorme klap uitgedeeld, evenals de reputatie van de democratie zelf. Trumps nominatie zal talloze gevolgen hebben, zowel in de Verenigde Staten als daarbuiten. Om er meteen maar een bij de kop te pakken: de ordinaire, gemene, smerige campagne van Clinton tegen Trump die zich het komende halfjaar zal ontvouwen, gaat de positie van dictators en autocraten overal ter wereld verstevigen.

Ik besef dat dat paradoxaal klinkt: Trump profiteert immers van de democratie. Als de Amerikaanse politiek werd bepaald door rijke geldschieters, zoals zo vaak wordt beweerd, dan zou Jeb Bush nu kandidaat voor de Republikeinen zijn en niet Trump. Als oppermachtige partijleiders stiekem de kandidaten kozen, tegen de wil van het volk in, dan zou Trump evenmin de Republikeinse genomineerde zijn geworden.

Trump is “een zakenman die alles beschouwt als de volgende deal”. Wat uiteraard precies de manier is waarop Vladimir Poetin tegen de politiek aankijkt