The Times | Londen

De Britse schrijver en wetenschapper Matt Ridley moet niets hebben van wat hij de pseudowetenschap van milieuactivisten noemt. Het bewijs dat glyfosaat kanker bij mensen veroorzaakt, vindt hij ‘heel zwak’.

De wetenschap is altijd kwetsbaar geweest voor besmetting door de pseudowetenschap, die voorwendt de methoden van de wetenschap toe te passen, maar ze juist ondermijnt om een obsessie na te jagen. In plaats van op bewijzen gebaseerde beleidsvorming specialiseert de pseudowetenschap zich in op beleid gebaseerde bewijsvorming.

Een voorbeeld toont aan hoe gemakkelijk het is om het wetenschappelijke proces te ondergraven. De campagne tegen glyfosaatonkruidverdelger (Roundup) heeft ertoe geleid dat het Europese parlement adviseert het gebruik ervan door tuiniers te verbieden.
Vorig jaar publiceerde het International Agency for Research on Cancer (IARC), onderdeel van de Wereldgezondheidsorganisatie, een dik dossier waarin staat dat er bewijzen zijn dat glyfosaat ‘waarschijnlijk kankerverwekkend’ is. Wat kan er wetenschappelijk gezien respectabeler zijn?

Pseudowetenschap is al erg genoeg als het over waarheidzoekers en makers van graancirkels gaat