360 Magazine | Amsterdam

Slechte journalisten hebben Trump groot gemaakt, zei 
voormalig hoofdredacteur van de Britse Times, Sir Harold Evans, tegen de NRC. Evans was zijn leven lang geëngageerd journalist en zette het ambacht voornamelijk in als controle op de macht.

Tot de macht hem ging controleren. Rivaal Rupert Murdoch had de krant met valse beloften overgenomen en Evans vertrok een jaar later naar de VS. Hij volgt de pers op de voet, huiveringwekkend vindt hij de verschuiving van het publieke belang de waarheid te kennen naar het politieke en commerciële belang van de eigenaren. Precies 
de reden dat hij zijn geliefde krant verliet. Engagement hoort bij journalistiek, vindt hij nog altijd. Daarom is hij juryvoorzitter van de European Press Prize, en daarom is hij sinds Good Times, Bad Times (1984) mijn held.

Als het inderdaad waar is dat slechte journalisten Trump groot hebben gemaakt, wat kunnen goede journalisten dan bereiken? Ook daar heeft Evans natuurlijk een antwoord op, en 360 knikt met hem mee. Ons enige wapen is de taal; nu die taal ook wordt gebuikt om te misleiden en het publiek een rad voor ogen te draaien, is het des te belangrijker dat het tegenwicht gewicht heeft. Want, en ik citeer Sir Evans nog één keer: ‘Goede woorden onthullen iets, ze omschrijven de werkelijkheid.’

Florence Aubenas overschrijdt de grens van de taal. Ze ondergaat de werkelijkheid

Laten wij nou net een reportage hebben gevonden die niets meer en zeker niets minder doet. De Franse journaliste 
Florence Aubenas (157 dagen in Irak gegijzeld geweest, wat ze afdoet als een bedrijfsongeval) peilde op z’n walraffiaans de stemming in het Frankrijk van Emmanuel Macron simpelweg door er te zijn en te luisteren.

Frankrijk kiest aanstaande zondag in twee etappes voor de tiende keer een nieuwe president, in een sterk veranderd politiek decor. De Parti Socialiste, die nu nog de dienst uitmaakt in het Élysée, is onder het presidentschap van Hollande ingestort en heeft een kansloze kandidaat gesteld. Van de ooit machtige Parti Communiste resteren nog 7 van de 577 zetels in het parlement. De traditionele gaullisten hebben elders onderdak gezocht. Opvallend is dat En Marche! van (sociaal-liberaal) Macron en La France insoumise (Opstandig Frankrijk) van Jean-Luc Mélenchon, een afvallige socialist en nu links-radicaal, zich niet afficheren als politieke partij, maar als ‘beweging’. Er is en er zal nog veel over de verkiezingen te lezen en te horen zijn.

Florence Aubenas overschrijdt de grens van de taal. Ze ondergaat de werkelijkheid. En legt dan pas de vox-populipuzzel vakkundig in elkaar. Als dat nou eens een nieuwe beweging in de journalistiek mocht worden.

Auteur: Katrien Gottlieb
[email protected]

Beeld: Florence Aubenas.