360 Magazine | Amsterdam

Bij het maken van onze covers kijken we weleens jaloers naar de collega’s van Volkskrant en NRC. Zij kunnen uitpakken met namen als Joris Luyendijk, Bas Heijne en Sylvia Witteman. Terwijl onze stukken zichzelf moeten verkopen, omdat u van de meeste van ‘onze’ journalisten waarschijnlijk nog nooit hebt gehoord (vaak kennen we ze zelf ook nog maar net).

Een van onze voornemens voor 2018 is dan ook om ‘onze‘ auteurs beter onder de aandacht te brengen. Dat treft, 
want toevallig komen we in deze editie meteen drie oude bekenden tegen. De Bulgaarse New York Times- columnist Ivan Krastev geldt als een van Europa’s grootste denkers. Zijn Washington Post -collega Anne Applebaum is een autoriteit op het gebied van het communisme en Oost-Europa. En de Engelsman Sam Knight – laten we hem vanwege zijn jongensachtige uitstraling onze Joris noemen – schrijft voor The Guardian en The New Yorker heerlijke longreads over allerlei onderwerpen. Eerder publiceerden we van hem een magistraal profiel van snookeraar Ronnie O’Sullivan (gratis te lezen op onze site) en een stuk over het draaiboek dat klaarligt voor als de Britse Queen overlijdt (verkozen tot beste _Guardian-_longread van 2017).

Zijn geheim: vergeet Google en ga naar de bibliotheek

In dit nummer pakt Knight opnieuw een lekker onderwerp bij de kop: de sandwich. In een minutieus geresearcht en toch luchtig verhaal vol smakelijke anekdotes beschrijft hij hoe eenvoudige sneetjes brood uitgroeiden tot een industrie die in Groot-Brittannië groter is dan de landbouw. Knight schrijft liefst niet meer dan drie artikelen per jaar, vertelde hij in een leuk interview in de podcastserie Always Take Notes. Zijn geheim: vergeet Google en ga naar de bibliotheek. Die truc kent Luke O’Brien van The Atlantic vast ook, de auteur van ons tien pagina’s tellende openingsverhaal over de Amerikaanse nazi-trol Andrew Anglin. Gaat u er even voor zitten, want dit stuk verschaft inzichten, onder andere over het gevaar van ironie.

Is het dan klaar met die longreads, 360? Nee, nog eentje, want sommige verhalen zijn te belangrijk om te laten liggen. Voor alweer The Guardian volgde Ed Pilkington (ja, ook die naam mag u onthouden) onlangs de speciale VN-gezant 
Philip Alston op zijn reis langs de armste plekken van de VS. Zoals econome Kate Raworth memoreert in haar boek_ Donuteconomie,_ is de kloof tussen arm en rijk in het land nu groter dan dertig jaar geleden. Wat dat concreet betekent, ziet Alston onder meer op Skid Row in Los Angeles: ‘vijftig blokken opeengepakte menselijke vernedering’ waar zelfs 
de VN-rapporteur slapeloze nachten van krijgt. Stukken van deze lengte en kwaliteit, durven we gerust te zeggen, leest 
u dan weer niet in de Volkskrant en NRC.