360 Magazine | Amsterdam

Door de schorsing van Rusland voor de Olympische Winterspelen staat sportdoping weer bovenaan de agenda. Maar over de bestrijding ervan blijven de meningen verschillen.

JA

De laatste tijd zijn er meerdere onderzoeken geweest naar sportdoping, zoals dat van de Onafhankelijke Commissie van het World Anti-Doping Agency (WADA). Deze commissie onderzocht de moedwillige ontduiking van het dopingbeleid door Rusland. Het land had een grootschalig dopingprogramma en vervalste systematisch urinetests.

Maar het ontbreekt de antidopingautoriteiten aan macht en middelen, zodat zij vaak niet alle aanwijzingen die zij binnenkrijgen, kunnen onderzoeken. In Groot-Brittannië zijn maar weinig voltijdse antidopingonderzoekers. Bovendien hebben 
zij niet de juridische volmachten om medische dossiers op te vragen, of ander vertrouwelijk materiaal dat bij het onderzoek behulpzaam zou kunnen zijn.

De dopingzondaars weten dit. Ze weten ook dat de kans om gepakt worden gering is, zolang ze maar voorzichtig zijn. 
Er bestaan methodes die vrijwel niet via tests aan te tonen zijn – zoals het gebruik van EPO, een truc om het aantal rode bloedcellen in de bloedbaan kunstmatig te op te peppen.

Alle medicijnen moeten dus nader bekeken worden. Wanneer een sporter bijvoorbeeld lijdt aan zware astma en daarvoor een krachtig medicijn neemt dat in potentie zijn prestaties verbetert, dan zou hij niet mee moeten kunnen doen zolang het in zijn lichaam actief is