Der Spiegel / Die Welt / 360

Begin deze maand lanceerde Sahra Wagenknecht, fractievoorzitter van Die Linke, de Aufstehen-beweging. Hiermee wil ze kiezers terugwinnen die overstapten naar rechts-populistische partijen. 
De reacties in Duitsland zijn verdeeld.

JA

Op aufstehen.de kan iedereen sinds een paar dagen met één klik lid worden van de linkse Aufstehen-beweging. Nu kunnen we voor eens en voor altijd zien of het klopt dat kiezers over het algemeen linkser zijn dan politici. Daarna is er geen excuus meer. Als de Duitsers nu niet opstaan, dan blijven ze schijnbaar liever zitten.

Begin augustus had de linkse beweging al 60.000 digitale steunbetuigingen ontvangen, al was over het programma nog niets bekend. Dat is niet het gevolg van doelloos geklik van internetgebruikers, maar drukt een sterk verlangen uit. Dit verlangen is een sterke kracht, de politiek maakt er alleen geen gebruik van. Waarom niet? Omdat verlangen een radicale kracht is; de politiek gaat alles wat radicaal is liever uit de weg. En is het wel zo radicaal om een behoorlijk salaris te eisen, een betaalbare huur en een jeugd vrij van armoede? Nee, het is realistisch. Maar realistische verwachtingen gelden tegenwoordig al als radicaal. De vraag is waar de Duitsers voor kiezen.

Wanneer er in Duitsland iemand opstaat voor gerechtigheid, beginnen anderen meteen te mopperen. Een maatschappij die zit te slapen, schrikt op van plotselinge beweging