Yeniçağ  | Istanboel

De ontmoeting in Sotsji tussen de Russische en de Turkse president leidde ertoe dat de aanval op de Syrische enclave Idlib wordt uitgesteld. Volgens deze Turkse journalist is dat vooral in Ruslands belang.

De wedstrijd gaat zo beginnen en de trainer motiveert zijn pupil door hem de overwinning te beloven.

De eerste ronde, onze bokser incasseert klappen. De coach probeert zijn bokser moed in te spreken.

‘Kom op, jongen, blijven proberen. Je hebt hem geraakt, haal alles uit de kast…’

Tweede ronde, zelfde scenario. Onze bokser krijgt ervan langs en heeft intussen een prachtig blauw oog.

‘Je had hem bijna liggen. Blijven gaan…’ roept de trainer.

Laatste ronde. De tegenstander gaat helemaal los. De wenkbrauw van onze bokser ligt open, zijn lip is kapot en zijn neus bloedt. Hij staat op het punt neer te gaan in de ring. Als de bel gaat, strompelt hij naar zijn hoek.

‘Bravo jongen, je was goed, nog beter dan in de eerste en de tweede ronde. Hij heeft het zwaar te verduren gehad. Je had hem bijna KO!’

‘Alles goed en wel, coach, maar waar zat die andere kerel dan, die mij zo’n pak slaag heeft gegeven?’

Een en al onduidelijkheid

Voor ons was de eerste ronde in december 2016, toen Erdogan na een onderhoud met Poetin over Aleppo verklaarde dat de bombardementen op de stad vanaf tien uur ’s avonds zouden ophouden. ‘De Russen hebben ons gevraagd hen te helpen het Al-Nusra-front 
[islamistische oppositie] uit de stad te verdrijven. Wij hebben de nodige instructies gegeven en bewerkstelligd dat ze Aleppo verlaten zodat de bewoners er weer in vrede kunnen leven.’ 
En toen hebben alle ‘islamistische 
terroristen’ zich verschanst in Idlib.

De tweede ronde was tijdens de schandalige top van Teheran [7 september]. Erdogan, die aandrong op een staakt-het-vuren in Idlib, kreeg toen nul op 
’t rekest van Rusland en Iran. En Poetin had het lef om te beweren dat de terroristen van Idlib zich sowieso niet aan een staakt-het-vuren zouden houden.

De derde ronde was de top van Sotsji [op 17 september] toen Rusland en 
Turkije een memorandum van overeenstemming sloten. Overeengekomen werd om langs de frontlinie tussen 
de rebellen en de regeringstroepen een gedemilitariseerde zone in te stellen van 15 tot 20 kilometer breed. De 
‘radicalen’ onder de Syrische opstandelingen hebben tot 15 oktober de tijd om 
de zone te verlaten. De zware wapens zullen in beslag worden genomen, en hoewel de bewoordingen van het memorandum nogal vaag zijn, lijkt 
het erop dat de ontwapening zal geschieden onder verantwoordelijkheid van Turkije.

Tot zover de punten waarover overeenstemming is bereikt. Maar er zijn veel vraagtekens. Ze hebben het over een groot succes, maar wat heeft Turkije hier eigenlijk bij te winnen? Dat blijft een mysterie… Door zijn pionnen op het Syrische schaakbord te verzetten, is Rusland erin geslaagd Ankara te laten doorgaan voor de officiële peetvader van de terroristische organisaties. Het is natuurlijk de vraag wat Turkije gaat doen met de radicale rebellen wanneer die uit de rangen van de gematigde oppositie zijn gefilterd en verwijderd.