Frontier   | Rangoon

Twee Reuters-journalisten zijn tot zeven jaar cel veroordeeld omdat zij onderzoek deden naar de dood van tien Rohingya in het Myanmarese dorpje Inn Din. ‘Wij hebben niets onethisch gedaan.’

‘Op 12 december gingen we ’s avonds naar de markt om eten voor de lunch van de volgende dag te kopen,’ vertelt Ma Pan Ei Mon, de vrouw van de gearresteerde Reuters-journalist Ko Wa Lone. Zij koestert de herinnering aan de tijd die zij vorig jaar samen doorbrachten. Ze vertelt dat de 32-jarige Wa Lone, die in zijn vrije tijd kinderboeken schreef, volop plannen had voor zijn leven en zijn carrière. ‘Hij wilde een toelatingsexamen doen om in Zweden te kunnen studeren. Ook was hij van plan vrij te nemen om te kunnen fotograferen.’

Een paar uur nadat hij en zijn vrouw van de markt terugkwamen, werden Wa Lone en zijn Reuters-collega Ko Kyaw Soe Oo uitgenodigd voor een gesprek met de politie in een restaurant in een buitenwijk van Yangon. Onder onopgehelderde omstandig-
heden werden ze daar gearresteerd onder beschuldiging van het openbaar maken van staatsgeheimen. Tijdens het controversiële proces dat volgde, waarbij een getuige van de openbaar aanklager zei dat de twee journalisten in de val waren gelokt, werden zij op 
3 september 2018 veroordeeld tot zeven jaar gevangenisstraf.

Onschuldig

Het leven van de 36-jarige Pan Ei Mon is een stuk moeilijker geworden sinds haar man er niet meer is. Frontier sprak met haar nadat zij Wa Lone in de Insein-gevangenis had bezocht. Ze 
vertelde dat het haar zwaar valt om alleen voor haar dochter Thet Htar Angel te moeten zorgen, die op 
10 augustus werd geboren. Ook kan ze de huur niet meer opbrengen. ‘Ik moet een andere woning vinden, we hebben het erg zwaar,’ vertelt ze.

Het leven van de 36-jarige Pan Ei Mon is een stuk moeilijker geworden sinds haar man er niet meer is. Frontier sprak met haar nadat zij Wa Lone in de Insein-gevangenis had bezocht. Ze 
vertelde dat het haar zwaar valt om alleen voor haar dochter Thet Htar Angel te moeten zorgen, die op 
10 augustus werd geboren. Ook kan ze de huur niet meer opbrengen. ‘Ik moet een andere woning vinden, we hebben het erg zwaar,’ vertelt ze.

Wa Lone heeft tot nu toe twee keer de gelegenheid gehad tijd met zijn dochter door te brengen, in een speciale ruimte van de gevangenis. Pan Ei Mon vertelt dat hij zijn dochter één keer 
per maand dertig minuten mag zien. Tijdens haar laatste bezoek vertelde hij hoe erg hij zijn dochter mist. ‘Ik ben erg gelukkig als ik haar kan zien. Ik hou erg veel van haar,’ aldus Wa Lone. ‘Ik wil haar niet uit handen geven, wil haar bij me houden, maar dat is onmogelijk.’ Hij vertelt dat Thet Htar Angel overgaf op zijn overhemd en hij het niet over zijn hart kon verkrijgen om het te wassen, omdat hij niet wilde vergeten hoe ze rook.

‘Ik wil weg uit deze gevangenis en weer bij mijn gezin zijn. Ik en mijn collega zijn onschuldig,’ zegt hij. Behalve met bomen planten vult Wa Lone zijn tijd met het leren van Engels aan de 28-jarige Kyaw Soe Oo. Ook speelt hij overdag tafeltennis met vrienden en leest hij ’s avonds. Wa Lone vertelt dat de steun van 
journalisten uit Myanmar en het buitenland en van de vele voorstanders van een vrije pers hem en Kyaw Soe Oo veel kracht geven.