Süddeutsche Zeitung   | München 

Volgens onze biologische klok kunnen we het beste ‘s ochtends belangrijke beslissingen nemen of een enorme prestatie leveren. Het dal kondigt zich in de middag aan met weer een piek in de namiddag, terwijl het tegen de avond behalve de dadendrang van enkelen, toch duidelijk weer afvlakt.

‘Ik werk ’s ochtends,’ schreef Thomas Mann, wiens dag meestal volgens pietluttige regeltjes verliep, inclusief middagslaapje. Franz Kafka schreef daarentegen – beperkt door zijn baan bij een verzekeringsmaatschappij – laat op de avond, soms zelfs tot vroeg in de ochtend. ‘Je hebt eigenlijk geen test nodig om vast te stellen of je een ochtend- of een avondmens bent,’ zegt Jürgen Zulley, slaaponderzoeker uit Regensburg. ‘Ik weet wanneer mijn prestatiepiek is en hoe ik mijn dag daarop moet aanpassen.’ De expert op het gebied van de inwendige klok van de mens probeert daarom ’s ochtends geen telefoongesprekken te voeren, maar zich tussen 10 en 12 op hersenarbeid te concentreren.

Wat ons op welk moment van de dag heel eenvoudig afgaat, is afhankelijk van ritmes die het leven verbazingwekkend constant synchroniseren. Het hardnekkigst onder de metronomen is het 24-uursritme, dat zelfs na maanden in volslagen afzondering en zonder licht maar een paar minuten afwijkt, zoals tests in grotten in Italië en het Beierse Andechs hebben aangetoond. Het prestatieoptimum hangt tevens af van ritmes van vier uur of negentig minuten gedurende de dag, die voor schommelingen zorgen. ‘Ook toen dat nog niet in de wetenschap bekend was, waren veel dingen daarop afgestemd,’ zegt Zulley. ‘Na negentig minuten werken nemen mensen een pauze, het dubbeluur op school of op de universiteit duurt even lang – en een voetbalwedstrijd meestal ook.’ De grootste fout die sprekers dan ook kunnen maken, is voor hun voordracht meer dan negentig minuten inplannen.

Bijschrift – © Fotograaf / Agent