Africa Is A Country | New York

Het is president Paul Biya niet gelukt via sociale media de enorme onvrede in zijn land te onderdrukken. 
Op Twitter en Facebook laten Kameroeners zien 
hoe hun dorpen worden platgebrand en hoe burgers worden gemarteld.

In 2008 was Kameroen in de 
greep van antiregeringsrellen, aangewakkerd door woede over president Paul Biya’s 25-jarige heerschappij en de exorbitante brandstof- en voedselprijzen. ‘De voedselrellen’, zoals de protesten later bekend kwamen te staan, begonnen in de havenstad Douala en spreidden zich gaandeweg uit naar de hoofdstad Yaoundé en tal van andere steden in het land. De 
regering trad met ijzeren vuist op tegen het oproer. Uit rapportages blijkt dat 
de politie de protesten hardhandig neersloeg en talloze demonstranten met geweerlopen te lijf ging. Er werden honderden arrestaties verricht en er vielen tientallen doden. Regeringsfunctionarissen instrueerden de staatsmedia en ziekenhuispersoneel om deze sterfgevallen niet naar buiten te brengen. De bewijzen voor de hardhandige reactie van de regering worden tot op de dag van vandaag verdoezeld.

Tien jaar later woedt er een nieuw 
conflict in de noordwestelijke en zuidwestelijke regio’s van het land, wederom aangewakkerd door ongenoegen over Biya’s regime. Maar deze keer komen degenen die wreedheden begaan er niet zo makkelijk mee weg. In het socialemediatijdperk kunnen Kameroense burgers via Twitter en Facebook hun grieven uiten en internationaal aandacht opeisen voor de hachelijke situatie in hun land. In 2018 verscheen op de sociale media een gestage stroom aan schokkende
filmpjes uit Kameroen, waarop te zien is hoe dorpen worden platgebrand, 
bezittingen verwoest en burgers worden gemarteld en gedood. Een 
simpele Twitter-zoekopdracht met het woord ‘Kameroen’ levert een vloedgolf aan posts op van Kameroeners die 
de gevolgen van het gewelddadige optreden van het regime laten zien. Deze expliciete en misselijkmakende beelden gaan vergezeld van berichten van burgers die de regionale en internationale gemeenschap oproepen de ogen niet te sluiten voor de ‘genocide’ die zich in het Engelstalige deel van Kameroen voltrekt. Degenen die de filmpjes en de foto’s posten zijn niet bang om hun ooggetuigenverslagen 
de wereld in de sturen, ook al houdt 
dat in dat ze zich daarmee tegen de machthebbers uitspreken.

Terwijl het regime zijn best doet de beschuldigingen op sociale media te ontzenuwen, onder andere door te suggereren dat de legeruniforms van de daders door separatisten gestolen zijn zodat ze zich als soldaten konden voordoen, hebben de bbc en andere media verschillende opensourcesoftware gebruikt om speculaties op het internet te weerleggen en feiten te verifiëren. De Kameroense regering bevindt zich in een steeds lastiger parket nu de onvermijdelijke bewijzen door deze berichtgeving en alle ooggetuigenverslagen de wereld over gaan. Dankzij socialemediaplatforms wordt het huidige conflict door ooggetuigen in realtime uit de doeken gedaan, in plaats van achteraf door derde partijen. De regering heeft geen invloed op dit gebruik van internet, dat de stemlozen eindelijk een stem geeft; ze kan hun niet het zwijgen opleggen en heeft steeds meer moeite het veranderende medialandschap te manipuleren om de verslaggeving naar eigen hand te zetten. Inmiddels zijn de aard en omvang van socialemediaposts, 
de uitwisseling van gelijksoortige 
informatie en actieve burgerverslag-geving factoren van belang geworden. Kameroense burgers hebben met 
diverse onlinecampagnes de kracht 
van sociale media gebruikt om bij de 
internationale gemeenschap steun 
te verwerven voor hun strijd voor 
verandering.

Aanhangers van de Social Democratic Front protesteren tegen de herverkiezing van president Biya. – © HH