The Guardian  | Londen

Sommige Britten bereiden zich voor op een ‘no deal-brexit’. Ze hamsteren voorraden van levensmiddelen, medicijnen en hondenvoer. Zijn ze overbezorgd of hebben ze gelijk?

Jo Elgarf ziet er niet uit zoals je verwacht dat een zogenaamde prepper [iemand die voorbereidingen treft voor een ramp] eruitziet. Ze is geen vrijheidsdenker die in camouflagepak en tot de tanden toe bewapend rondkruipt in de bossen en een eekhoorn vilt voor het ontbijt, om zich voor te bereiden op de apocalyps. Ze woont met haar echtgenoot en drie jonge kinderen in een slaperige buitenwijk van Zuidwest-Londen.

Maar Elgarf noemt zichzelf graag een prepper; ze is moderator van een van het groeiende aantal preppergroepen op sociale media. Haar groep is een antibrexitgroep op Facebook met de naam ‘48% Preppers’ en krijgt per dag tussen de honderd en tweehonderd aanmeldingen. Iedereen wil klaar zijn voor een ‘no deal-brexit’. In Elgarfs geval is het hamsteren niet al te extreem; het betekent alleen dat de keukenkasten vol staan met pasta, saus, rijst, blikken, melkpoeder en waspoeder. Er staat een aantal dingen in die ze anders nooit zou kopen, zoals blikgroente – maar die gaan naar de voedselbank als ze niet nodig blijken te zijn. Voor de rest is er gewoon van alles iets meer dan gewoonlijk. Elgarf denkt dat ze genoeg in huis heeft voor het gezin om het een maand tot zes weken te kunnen uithouden.

De groep doet niet aan angst zaaien, zegt ze. Integendeel, ze proberen de mensen te kalmeren en hen te stimuleren tot het ouderwets bijhouden van een goedgevulde provisiekast. ‘Hebt u al eens in uw kast gekeken? Als u een maand ingesneeuwd raakt, hebt u dan genoeg in huis? We voorspellen niet dat er niets te krijgen zal zijn. We zeggen alleen: het zou kunnen dat als u een winkel binnenkomt, ze geen rijst meer hebben. Hebt u dan iets in huis om dat te vervangen?’

In Zwitserland, weet Elgarf, zeggen ze tegen de mensen dat ze een leefvoorraad voor twee weken in huis moeten hebben. ‘De mensen zijn daar kwetsbaar, niet alleen omdat ze daar eerder ingesneeuwd kunnen raken, maar ook omdat ze een harde grens hebben.’ Elgarf heeft Europese Studies gestudeerd. En ze heeft in de voedselindustrie gewerkt; ze weet dat ze daar op ‘net-op-tijd’-basis werken. Chris Graylings test met vrachtwagens [een test die de Britse minister van Transport begin januari uitvoerde om te kijken hoe het vrachtverkeer rond de haven van Dover zou verlopen in het geval van een harde brexit waarbij geen afspraken over grensprocedures en handel zijn gemaakt] heeft haar niet gerustgesteld. En de directeur van de Association of the British Phamaceutical Industry al evenmin, die zegt dat een no deal-brexit koste wat kost vermeden moet worden.

Veel mensen die zich bij de Facebookgroep aansluiten, maken zich zorgen over medicijnen