Süddeutsche Zeitung   | Hamburg

Journalist Bernd Dörries zakte in zeven dagen en zes nachten de Congo af aan boord van vrachtschip Natasha Belle. Het werd een reis door zijn ‘eigen gevoelshuishouding’. De enorme euforie bij zonsopkomst boven de nog mistige rivier. En die ongelooflijke verveling.

Nergens over vallen. Niet arrogant zijn. 
Niet aan andermans vrouwen komen. Dat zijn de drie gouden regels die je aan boord in acht moet nemen, zegt de bootsman van de 
Nathasha Belle. Intussen worden om hem heen motorfietsen, zakken mais, kippen en stukken rauw vlees aan boord gebracht. Hij brengt me naar een hut op het bovenste dek. U hebt geluk, zegt hij, we varen morgenochtend al af. De ‘hut’ is een rommelhok met een gammel bureautje. ‘We maken het piekfijn voor u in orde,’ zegt de bootsman. Een week nergens over vallen, niet arrogant zijn en me niet met de vrouwen van andere passagiers inlaten. Dat moet lukken.

Van Kisangani naar Bumba is ongeveer 450 kilometer, we zullen er een week over doen. Zeven dagen en zes nachten aan boord van de Natasha Belle, in een kamertje van twee vierkante meter dat zienderogen kleiner wordt, met steeds meer zakken mais en nóg een passagier, slapen kan alleen met opgetrokken benen. Het is een reis door mijn eigen gevoelshuishouding. De enorme euforie als ’s ochtends de zon opkomt boven de nog mistige rivier. Momenten 
dat je betwijfelt of het wel zo’n goed idee was, terwijl de kapitein zonder enige verlichting, stekeblind, 
door de nacht vaart. En de ongelooflijke verveling. Urenlang mens-erger-je-nieten met medereizigers als we weer eens stilliggen. Plaats om je terug te trekken, enige privéruimte, is er niet. Iedereen zit 
in hetzelfde schuitje.

De Natasha Belle bestaat deze reis uit de motorboot zelf die vier vrachtschuiten voortduwt, waarvan 
er twee in de lengte voor de boot zijn vastgemaakt 
en een schuit aan elke kant ernaast. Een schoonheid is de Natasha Belle niet. De boot met zijn vier 
schuiten ziet er van bovenaf uit als een langgerekt, drijvend kruis, zo’n tachtig meter 
lang en dertig meter breed, groter 
dan drie tennisbanen. Op de dekken staat een bonte verzameling auto’s en containers, daartussen kamperen de tweehonderd passagiers.

Continenten

Ieder onderdeel van de boot draagt de naam van een continent. ‘China’ heet zo omdat het boven op de containers overbevolkt is, de mensen zitten er boven op elkaar. In ‘Amerika’, de eerste verdieping van de motorboot, wil iedereen wel zitten, want op een veranda achter de brug is er tenminste een beetje rust en ruimte, in elk geval aan het begin van onze reis. Maar ook daar wordt langzaam maar zeker elke vierkante centimeter volgestapeld met vracht. ‘Europa’ ligt op het benedendek van de boot, waar de betere toiletten, die tegelijkertijd als douche functioneren, zich bevinden. Het zijn stalen cabines met een gat in de vloer, waar 
je een emmer rivierwater mee naartoe moet nemen.

De douchetoiletten zijn verrassend schoon. Je gaat op je hurken zitten en maakt de vloer schoon met water en een bezem, daarna douche je je. Ik heb nog nooit mensen gezien die zich zo lang en intensief douchen, wassen en vervolgens insmeren als hier. Iedereen laat een schone douchecabine achter. Het afvalwater loopt in een tank, en vanuit die tank in de rivier. Ten slotte ‘Afrika’, dat zijn de steegjes die overlangs en dwars over het schip lopen. Daar zijn de marktstalletjes en gaarkeukens, kappers en schoonheidsspecialisten. Het afval gooit iedereen in de spleten tussen het schip en de vrachtschuiten. Er is een soort bar met een ijskast en koud bier, waar je op goede dagen en als we een gunstige positie 
hebben, soms satelliet-tv kunt kijken. En er is een rosse buurt waar een paar vrouwen hun reisbiljet terugverdienen.

‘Ik was erg bang voor deze reis,’ zegt Jean-Claude Mangila, een dominee die op YouTube een paar video’s van de overvolle boten op de rivier de Congo had bekeken. Nooit zou hij op een van die drijvende doodskisten stappen, veel te gevaarlijk. In de haven van Kisangani had hij de boten goed bekeken en de prijzen vergeleken. Nu zit hij er toch op.