The Daily Beast | New York

Hij won 19 miljoen dollar in de loterij, verbraste alles en moest toen wel uit stelen gaan om zijn heroïneverslaving te kunnen betalen. De voormalige beveiliger leed aan de zogenaamde loterijvloek.

De voormalige beveiliger – een verzorgde, wat gezette man met zilvergrijs haar – blijft als verlamd stilstaan bij de ingang van het filiaal van Montecito Bank & Trust in een winkelcentrum langs de weg in Carpinteria, een rustig badplaatsje zo’n 18 kilometer ten zuidoosten van Santa Barbara. Hayes heeft een kussen onder zijn overhemd gestopt en een Zoo York-honkbalpet diep over zijn gezicht getrokken. Het is 27 april 2017, kwart over vijf in de middag en hij heeft zich wekenlang verdiept in de beste manieren om zijn overval te laten slagen. Nu, zegt Hayes tegen zichzelf ‘moet je gewoon laten zien dat je ballen hebt’.

‘Het was alsof er op mijn ene schouder een duivel zat en op mijn andere een engel,’ vertelt Hayes een jaar na de misdaad. ‘De engel zei: “Doe het niet. Wie weet ga je voor twintig jaar de gevangenis in.” En de duivel zei: “Het is vrijdag. Je bent blut. Wil je nou echt het hele weekend zonder drugs zitten, loser?’

Dus loopt Hayes de bank binnen en geeft hij een kassière een briefje waarin hij geld eist. ‘Sorry,’ zegt hij nog, voor hij er vandoor gaat. ‘Familiecrisis.’

Alles bij elkaar zit hij binnen drie minuten weer in zijn Volkswagen Jetta, met 3300 dollar.

In de vijf maanden die volgen slaat de heroïneverslaafde Hayes bij nog tien banken in en om Los Angeles en Santa Barbara zijn slag. De ‘pr-cruisercrimineel’, zoals plaatselijke media hem noemen, vanwege de champagnekleurige vluchtauto die hij van gestolen geld heeft gekocht, weet bijna 40.000 dollar te stelen, voordat FBI-agenten met geweren in de aanslag zijn oprit bestormen.

Fooi

Het is bijna niet te geloven, maar ooit zou 40.000 dollar voor Hayes een fooi zijn geweest. Bijna twintig jaar voor zijn serie bankovervallen wint hij 19 miljoen dollar in een loterij. Hij geeft geld uit als water: aan Lamborghini’s, Porsches en Harley’s, miljoenen kostende appartementen aan zee, buitensporige gokreisjes naar Las Vegas.
Op de dag van zijn arrestatie is Hayes een junkie zonder een cent en woont hij in een garage.

‘Toen ik al dat geld had, kon ik mijn stoutste dromen waarmaken,’ zegt hij nu. ‘Maar dat heeft ook een keerzijde. Dat is de loterijvloek.’

James Allen Hayes groeit op in de Californische middenklassestad Camarillo, twintig minuten van het strand. Als kind heeft hij aanleg voor de viool en hij wordt het jongste lid van het streekorkest, vertelt hij. Omdat zijn psychisch gestoorde moeder hem mishandelt, brengt de kinderbescherming hem op zijn dertiende onder bij zijn oma, Melba, zo vermeldt het rechtbankdossier. Zijn vader heeft hij nooit gekend.

Het jaar daarna hangt hij de viool aan de wilgen. ‘Ik kreeg belangstelling voor meisjes en die zagen mij niet staan als ik met een vioolkist rondliep! LOL!’, schrijft Hayes in een brief vanuit de Terminal Island-gevangenis in San Pedro, waar hij een straf van bijna drie jaar uitzit voor de roofovervallen, op de opgewekte toon die tekenend voor hem is. ‘Dus ik richtte me op auto’s!’

Als achttienjarige gaat hij vaak surfen of zomaar wat rondtoeren langs het strand in een omgebouwde Kever cabrio. ‘Hij was leuk; hij had warrig haar en sproeten. Hij zag eruit als een jongen met wie je lol kon hebben,’ vertelt zijn vroegere vriendin uit die tijd, Candace Walker, nu 53. ‘Hij had een goed gevoel voor humor en was meestal vrolijk.’

Als zij op haar zeventiende in verwachting raakt, staan ze de baby af voor adoptie. ‘Hij wilde geen vader worden, dus uiteindelijk heb ik voor onze zoon een gezin gezocht,’ zegt ze. Ze blijven vijftien jaar bij elkaar, tot Hayes haar in 1997 verlaat voor een jongere vrouw, zoals ze vertelt. ‘Ik werd het huis uit geschopt.’

Een jaar later, op zijn vijfendertigste, wint Hayes de jackpot. Hij werkt in de nachtdienst als beveiliger van kantoren en appartementengebouwen voor het bedrijf Dial Security, als hij op 7 januari 1998 bij een benzinestation een lot koopt van de Quick Pick-loterij. Zijn oma, bij wie hij woont en voor wie hij zorgt, controleert ’s morgens vroeg het lotnummer en maakt hem wakker met het nieuws. De kans om te winnen was 1 op 18.009.460. Hij is buiten zichzelf van blijdschap.

‘Ik weet dat ik zal veranderen, maar alleen ten goede,’ zegt hij de volgende dag in de Los Angeles Times. ‘Ik wil vooral familieleden en vrienden helpen als ze geldgebrek hebben.’ En hij zegt ook nog: ‘Ik ga dat geld heus niet over de balk smijten.’