El Diario | Madrid

De Britse gemeenschap in Spanje staat niet meer in de rij bij de makelaarskantoren, maar bij de gemeente. Ze willen zich inschrijven als ingezetene om aanspraak te kunnen maken op de Spaanse gezondheidszorg.

‘Brexit? Hou er alsjeblieft over op, alle Engelse politici zijn bullshit.’ Zo vat Martin Roger, een Brit die al dertien jaar in Torrevieja woont, de afkeer van de murw geslagen Britse kolonie samen. De overwinning van de brexiteers in 2016 resulteerde niet alleen in een hete zomer voor de in Alicante wonende Britten, die volgens het Instituto Nacional de Estadística (Spaanse Bureau voor de Statistiek) met 67.883 inwoners de grootste groep vormen; in totaal wonen er 248.824 Britten in Spanje.

Na het referendum sloeg de paniek toe, wat zich vertaalde in lange rijen voor de makelaarskantoren, zo vertelt José Orts, eigenaar van een makelaarskantoor in de hoofdstraat van Rojales, een gemeente in de provincie Alicante. ‘Nogal wat Engelsen raakten in paniek en verkochten hun woning. Maar het tij lijkt te keren. Er wordt nu meer gekocht dan verkocht,’ aldus de makelaar.

Over de gehele linie kun je concluderen dat de onzekerheid over de nare gevolgen die een harde brexit zou kunnen hebben geen exodus heeft veroorzaakt, zoals bepaalde media voorspelden. Taxichauffeur Fidel beaamt dit. Hij vervoert al veertig jaar Britten die in San Fulgencio wonen, drieduizend in getal, ongeveer veertig procent van het totaal aantal inwoners van het stadje. ‘Ik heb veel contact met de Britten omdat zij een taxi nemen, in tegenstelling tot de Spanjaarden,’ moppert hij. Heeft hij gemerkt dat de afgelopen drie jaar het aantal Britten is afgenomen? ‘Absoluut niet,’ antwoordt hij.

‘Ze gaan niet weg en er komen er ook niet meer bij,’ zegt Sofía Álvarez, die als wethoudster verantwoordelijk is voor de buitenlandse inwoners met een verblijfsvergunning in Orihuela, waar 9500 expats wonen.

Tendens

Het is nu zo, aldus bronnen, dat de Britse gemeenschap in Spanje niet meer in de rij staat bij de makelaarskantoren maar bij de gemeente.

Ze willen zich inschrijven als ingezetene van Spanje – iets waar ze vroeger nogal voor terugschrokken – om in geval van ziekte aanspraak te kunnen maken op de Spaanse gezondheidszorg. In Orihuela, de hoofdstad van de streek Vega Baja del Segura, is het aantal Britse ingezetenen de afgelopen jaar met 5 procent gestegen, net als in Rojales, waar de grootste concentratie buitenlanders (70 procent) van het land woont.

Daarvan is 35 procent Brits, oftewel 6.256 inwoners sinds 5 april jl. Volgens de gemeente zijn dat er 298 meer dan vier maanden geleden.

‘Het is een tendens die ook wordt gesignaleerd door het provinciebestuur van Alicante en de verschillende kleinere gemeentes, die regelmatig werden gebeld door het Britse consulaat,’ aldus Derek Monk, sinds 2011 wethouder voor de socialistische partij met in zijn portefeuille de integratie van buitenlanders. ‘De paniek is afgenomen, mijn landgenoten vertrouwen erop dat er geen radicale veranderingen zullen komen in kwesties als de ziektekostenverzekeringen in het geval van een harde brexit,’ zegt Monk, die twintig jaar geleden naar Spanje emigreerde.

De ziektekostenverzekering houdt Christine Arnsby niet zo bezig. Zij heeft al veertig jaar een platen- en kledingzaak in Torrevieja. ‘Ik heb een groot deel van mijn leven hier belasting afgedragen en ben verzekerd voor gezondheidszorg,’ vertelt de gepensioneerde vrouw. Christine Martin maakt zich wel zorgen over de gevolgen van een brexit. Ook zij is gepensioneerd en woont al dertien jaar in Torrevieja. Ze mocht meedoen aan het referendum omdat ze binnen de vijftien jaar viel die Groot-Brittannië als grens stelde aan geëmigreerde Britten. ‘Uiteraard heb ik voor blijven gestemd. Mijn pensioen ontvang ik uit Engeland, al betaal ik hier in Spanje belasting. Dus als je me vraagt hoe ik de toekomst voor me zie dan heb ik geen idee,’ bekent ze.

Terug naar makelaar José Orts, die ook ziektekostenverzekeringen verkoopt, al heeft hij geen enkele Brit in zijn klantenkring. ‘De afgelopen drie jaar is er geen Brit geweest die een verzekering van me wilde. Het kan zijn dat ze afwachten op wat er daadwerkelijk gaat gebeuren als de brexit een feit is of dat ze over weinig middelen beschikken,’ zegt Orts.