360 | Amsterdam

Een briljante grappenmaker, maar volslagen ongeschikt voor een officiële functie, omdat hij alleen geïnteresseerd lijkt in eigenbelang en zelfvoldoening. Het zal maar over je gezegd worden. Max Hastings, oud-hoofdredacteur van twee vooraanstaande Britse kranten, The Daily Telegraph en Evening Standard, raakte niet uitgepraat over zijn voormalige correspondent in Brussel, Boris Johnson.

Een briljante grappenmaker, maar volslagen ongeschikt voor een officiële functie, omdat hij alleen geïnteresseerd lijkt in eigenbelang en zelfvoldoening. Het zal maar over je gezegd worden. Max Hastings, oud-hoofdredacteur van twee vooraanstaande Britse kranten, The Daily Telegraph en Evening Standard, raakte niet uitgepraat over zijn voormalige correspondent in Brussel, Boris Johnson. ‘Moreel bankroet’ noemde hij Johnson ook, terwijl hij de omineuze keuze aan de lezer laat om uit te maken of de mogelijk nieuwe politiek leider van Groot-Brittannië ‘een schoft’ is of ‘een pure bedrieger’.

Johnson is een van de drijvende krachten achter het aanstaande vertrek van het VK uit de Europese Unie. Daarmee speelde hij in op sluimerende sentimenten die op het hele continent de boventoon voeren. Wat de typische public school brat er zelf echt van vindt, blijft verscholen onder zijn blonde lokken. Als zijn vrijemarktaanpak bij het uitproberen van meningen al een mening oplevert. Want zelfs daar is hij niet zo zeker van. Tegen een collega bij de krant biechtte hij destijds op dat het hem ontbrak aan politieke overtuigingen. Nou ja, hij was tegen Europa en tegen de doodstraf. Maar met een onafhankelijke politieke visie of overtuiging wint vrijwel geen enkele politicus stemmen vandaag de dag; het electoraat raakt eerder gecharmeerd van een zekere onbeholpenheid. Van iemand zoals Johnson, die het allemaal niet zo serieus lijkt te nemen.

Een briljante grappenmaker, maar volslagen ongeschikt voor een officiële functie, omdat hij alleen geïnteresseerd lijkt in eigenbelang en zelfvoldoening.

Die voorzitter van de vakbond werd door net te doen alsof hij achter de Social Democratic Party stond en eenmaal benoemd moeiteloos overliep naar de Conservatieven. Alsof de politiek niets meer is dan een etonische weddenschap, zoals hij die in zijn studententijd ongetwijfeld sloot met dispuutgenoten David Cameron en Michael Gove. Wie weet veegt hij de Brexit van tafel zodra hij in Downing Street is gearriveerd. Wie weet – het zou een BJ-achtige verrassing zijn – blijkt hij precies de premier te zijn die het Verenigd Koninkrijk nodig heeft.