Financial Times  | Londen  

De simpele gele erwt is populairder dan ooit. Dankzij de explosief toenemende vraag naar plant-aardige vleesvervangers is de consumptie van eiwit afkomstig uit de erwten sinds 2015 bijna verdubbeld.

De enorme populariteit van plantaardige vleesvervangers heeft de eenvoudige erwt een nieuwe sterrenstatus verleend.

Van het Amerikaanse Beyond Meat, dat zijn aandelenkoers pijlsnel zag stijgen sinds de eerste emissie afgelopen mei, tot het eveneens Amerikaanse Tyson en het Zwitserse Nestlé gebruiken voedselproducenten de eiwitrijke gele erwt als hoofdingrediënt voor hun plantaardige hamburgers, bacon, tonijn en yoghurt.

De wedloop om aan de stijgende consumentenvraag te voldoen heeft tot een krapte aan voorraden geleid. Die krapte wordt niet veroorzaakt door de beschikbaarheid van de gele erwt zelf, die volop aanwezig is dankzij een Chinees verbod op Canadese import in de nasleep van de Huawei-affaire en de nieuwe Indiase heffing op buitenlandse peulvruchten, maar door onvoldoende capaciteit om de erwt tot eiwitpoeder te verwerken. De producenten kunnen de vraag gewoon niet bijhouden.

Meatless Farm bijvoorbeeld, een start-up in het Britse Leeds die onlangs een distributiecontract heeft afgesloten met de Amerikaanse supermarktketen Whole Foods Market, is bijna dertig keer zo groot geworden sinds zijn oprichting vorig jaar. Toch ontving het bedrijf recentelijk maar 25 procent van de bestelde hoeveelheid erwteneiwit omdat de leveranciers de rest aan andere afnemers leverden.

Lelijke kant

‘We hebben de lelijke kant van de toegenomen vraag gezien,’ zegt Morten Toft Bech, de oprichter van het bedrijf, waarna hij eraan toevoegt dat het veiligstellen van voorraden een eerste vereiste is. ‘We zijn begonnen met het aanleggen van een flinke reserve. Dat doet iedereen.’

De gele erwt, een gedroogde peulvrucht die familie is van de sojaboon, de linze en de kikkererwt, is voor veel voedselproducenten de favoriete eiwitbron geworden nu consumenten zich afkeren van sojabonen.

Hoewel soja de overvloedigst aanwezige en goedkoopste bron van plantaardig eiwit is, is de sojaboon ook een allergeen en wordt het gewas in de VS dikwijls genetisch gemodificeerd. Soja bevat zeer veel plantaardig oestrogeen, wat bij sommige consumenten de vrees voor gezondheids-risico’s wekt.

‘Consumenten willen tegenwoordig eiwitten met een “clean label”, dus niet genetisch gemodificeerd en in sommige gevallen biologisch,’ zegt Tyler Lorenzen, CEO van Puris in Minneapolis, de grootste producent van “clean label”-eiwitten in de VS. ‘We hebben een exponentiële groei gezien.’