The Nation  | Lahore, Karachi, Islamabad 

Pakistan koerst af op een ernstige watercrisis in 2025. Er is minder dan 3.000 kubieke meter water per inwoner per jaar beschikbaar, veel minder dan in de omringende landen. De regering moet nu in actie komen.

Water is een onmisbare strategische hulpbron, en belangrijker nog, het is een recht dat vrij toegankelijk moet zijn voor de huidige bevolking en toekomstige generaties. De watervoorraden van Pakistan bestaan voornamelijk uit grondwater en oppervlaktewater. Grondwater is een zeer basale natuurlijke hulpbron, die opgesloten zit onder het aardoppervlak en gewonnen wordt via open bronnen en waterputten, terwijl oppervlaktewaterreservoirs bestaan uit rivieren, kreken, meren, eken, vijvers, dammen enzovoort. Regenwater is een bron van oppervlaktewater, maar in een semidroog land als Pakistan valt nog geen 500 millimeter regen per jaar, terwijl er in andere landen in de Zuid-Aziatische regio wel meer dan 1000 millimeter valt.

Nu het grondwater van Karachi, de grootste metropool van Pakistan, is verzilt door de indringing van zeewater, is de bevolking geheel afhankelijk van oppervlaktewater, terwijl Lahore, de op een na grootste stad, voornamelijk grondwater gebruikt. De bevolking van Lahore beschikt over 1,29 maf [ongeveer 1,6 miljard kubieke meter] grondwater, dat omhoog wordt gehaald met boorputten, handpompen en gemotoriseerde pompen.

Aangezien iedereen een put mag boren, op elke diepte, en zoveel water mag oppompen als hij wenst, is het aantal boorputten in Punjab enorm gestegen: volgens het Pakistaanse bureau voor statistiek zijn het er nu meer dan een miljoen vergeleken bij 0,3 miljoen in het begin van de jaren negentig.

De verwachting is dat er binnen een paar jaar watertekorten zullen optreden als gevolg van het voortdurend verkeerd gebruik van waterbronnen.

Bevolkingsgroei

Uit een rapport van de Wereldbank blijkt dat er in Pakistan jaarlijks minder dan 3.000 kubieke meter water per hoofd van de bevolking beschikbaar is, veel minder dan in de omringende landen. Volgens een rapport van het Internationaal Monetair Fonds (2015) koerst Pakistan af op een ernstige watercrisis in 2025 als gevolg van de bevolkingstoename, inefficiënt watergebruik voor bevloeiing en overmatig gebruik van grondwater.

Voor Pakistan, dat volgens officiële berekeningen een bevolking van 207 miljoen inwoners heeft, die met 2 procent per jaar toeneemt, is het lastig om deze crisis het hoofd te bieden zonder goede voorlichting ter beheersing van het geboortecijfer. Maar met de snelle bevolkingsgroei neemt ook de druk op andere relevante factoren als milieu, huishouden, industrie en landbouw toe, met als gevolg: meer waterverbruik.

Uit een recent rapport van de Wereldbank blijkt dat de belangrijkste landbouwgewassen van Pakistan, waaronder tarwe, rijst, suikerriet en katoen, minder dan 5 procent bijdragen aan het bnp, terwijl ze meer dan 80 procent van het water verbruiken. Daar komt nog bij dat er in de landbouw eeuwenoude bevloeiingsmethoden worden gebruikt; deze moeten worden verbeterd door het stimuleren van mechanisatie, waardoor het waterverbruik teruggedrongen kan worden. Dit is haalbaar door de toepassing van irrigatie onder druk, waarbij minder water nodig is.

Commerciële waterputten zorgen ervoor dat het grondwater van Pakistan opraakt, met name in de Punjab-regio. Opgemerkt moet worden dat deze snelle afname hoofdzakelijk te wijten is aan inefficiënt gebruik van grondwater in de landbouw en slechts voor een klein deel aan industrieel gebruik. De landbouw zuigt de nationale watervoorraad sneller leeg dan dat die bijgevuld kan worden. Zo is de hoeveelheid water die uit de grond wordt gehaald door de flessenwater- en drankenindustrie maar een fractie van het volume dat door de landbouw wordt gebruikt. Er moeten rechtvaardige regels opgesteld worden zodat alle watergebruikers een evenredig deel betalen naar gebruik, in plaats van een algemene belasting op een willekeurig gekozen bedrijfstak. Op dit moment betalen de flessenwater- en drankenbedrijven een belasting van 1 Pakistaanse roepie [0,006 euro] per liter op het gebruik van grond- of oppervlaktewater, terwijl niet duidelijk is hoe dat tarief is berekend en of het ook zal gelden voor alle andere bedrijfstakken die grondwater gebruiken.