La Stampa  | Turijn

Matteo Salvini leek deze zomer alle touwtjes in handen te hebben. In zwembroek en op slippers bespeelde hij vanaf het strand de politiek, de media en het Italiaanse volk. Totdat ‘Il Capitano’ een kapitale misser maakte.

Het is nog onduidelijk wie nu echt als winnaar uit de regeringscrisis is gekomen. Maar we weten wel zeker wie heeft verloren: Matteo Salvini, die binnen een paar dagen een duikvlucht maakte van almacht tot irrelevantie, van alles tot niets. Zelfs bij het journaal is Il Capitano niet langer het openingsitem. De huidige politieke klasse, die al moeite heeft met de Italiaanse taal, zou nooit haar toevlucht nemen tot het Latijn, maar we willen er wat om verwedden dat de gedachten van Mattarella en nog een aantal oude wijze christendemocraten onwillekeurig zijn uitgegaan naar Prediker 1:2, ‘vanitas vanitatum et omnia vanitas’ [ijdelheid der ijdelheden, het is al ijdelheid].

Maar wellicht heeft Il Capitano zich niet zozeer schuldig gemaakt aan vanitas als wel aan hybris, in een zomer waarin alles mogelijk leek en alles hem uiteindelijk ontglipte. Een zomer waarin Papeete Beach in Milano Marittima een filiaal was geworden van het Viminaal [het Ministerie van Binnenlandse Zaken], of wellicht, in een toekomstvisioen, van Palazzo Chigi [regeringszetel en ambtswoning van de premier] en misschien zelfs van Palazzo Venezia [waar Mussolini veel van zijn redevoeringen hield]. Een zomer waarin hij de sterke man was die vanaf het strand verordeningen uitvaardigde, live op Facebook journalisten uitkafferde, alomtegenwoordig en almachtig was in de sociale media en zelfs op slippers droomde van ‘volmachten’. Een zomer waarin hij tussen een mojito en een duik in de Adriatische Zee door Di Maio en diens partijgenoten treiterde en bij de Europese verkiezingen miljoenen stemmen kreeg, een zomer waarin de boten met wanhopige vluchtelingen de havens niet in kwamen en iedereen van mening was dat ‘de man met de buik ook de man met inhoud’ was.

‘Ik hoorde hem spreken over een nieuw humanisme. Het ontbreekt er nog maar aan dat hij zorgt voor wereldvrede en een haargroeimiddel uitvindt’