Al-Modon  | Beiroet

De spanning blijft oplopen tussen de Syrische Koerden en Arabieren die zich verzetten tegen het regime in Damascus, terwijl ze slachtoffers zijn van dezelfde dictatuur, constateert de website Al-Modon spijtig.

Als het Turkse offensief in het noordoosten van Syrië iets heeft bereikt, dan is het wel het aanwakkeren van de vijandigheid tussen Koerden en Arabieren. Je hoeft maar naar de sociale media te kijken om te kunnen constateren dat er inmiddels een burgeroorlog tussen hen woedt.

Aan Arabische kant hebben enkele duizenden oprecht democratisch gezinde Arabieren de Turkse invasie in heftige of minder heftige bewoordingen veroordeeld. Maar we moeten hun macht niet overschatten, want ze leggen politiek noch militair veel gewicht in de schaal.

Aan Koerdische kant klinken er weliswaar redelijke stemmen die oproepen om zich niet te buiten te gaan aan verbaal geweld jegens de Arabieren in Syrië of jegens Arabieren in het algemeen, maar ook die zijn weinig talrijk. En tegenover deze twee minderheden staat een duizelingwekkende meerderheid, zowel aan Arabische als aan Koerdische kant, die er onbekommerd op los scheldt. De meeste Koerden zijn van mening dat ze momenteel worden aangevallen vanwege de Syrische revolutie tegen het regime van Assad, en dat de hele Syrische revolutie de vijand is van de Koerden. Wat erop neerkomt dat deze revolutie hun meer schade heeft berokkend dan het regime van vader en zoon Assad in decennia.

Bij dit ressentiment mogen we niet vergeten dat de Syrische revolutionairen niet bepaald hun best hebben gedaan om de kloof tussen Koerden en Arabieren te dichten. En momenteel vinden ze bij de Koerden nauwelijks weerklank en raken de gemoederen steeds verhitter naarmate de buitenlandse bemoeienis toeneemt.

‘Goede Arabier’

Om in de ogen van Koerden voor een ‘goede Arabier’ door te gaan volstaat het niet langer om gerechtigheid voor de Koerden te eisen en zich solidair met hen te verklaren in hun verzet tegen de Turkse invasie. Er komt tegenwoordig veel meer bij kijken. Je moet helemaal achter de Koerdische versie van het verhaal staan en Turkije onherroepelijk en over de hele linie veroordelen als een historische vijand, vanaf het imperialistische, koloniale verleden van het Ottomaanse Rijk tot de dag van vandaag.

Je moet je mond houden over de geweldplegingen van de Volksbeschermingseenheden (YPG), een voornamelijk Koerdische gewapende groepering, terwijl dit onderwerp zelfs bij de Koerden zelf niet per se taboe is, aangezien de geweldplegingen zich ook hebben gericht tegen Koerden die zich verzetten tegen het beleid van de YPG.