The Guardian Australia  | Sidney

Deze apocalyptisch aandoende Australische zomer is ons Sandy Hook-moment, schrijft columniste Brigid Delaney.

Brandweermannen luisteren naar hun chef in het Australische Sussex. Het vuur begon tijdens kerstmis en heeft 160 huizen opgeslokt. –© Scott Barbour / Getty

De schok was zo enorm toen een schutter de basisschool Sandy Hook was binnengelopen en daar, nadat hij thuis zijn moeder had doodgeschoten, twintig kinderen en zes volwassenen vermoordde, dat je gerust kon aannemen dat er in Amerika een collectieve bewustzijnsverschuiving zou plaatsvinden. Sandy Hook was het absolute dieptepunt – een situatie die zo vreselijk is dat je weet dat het zo niet langer kan doorgaan. Na het dieptepunt is er een keuze: stilstand en ellende of groei en verandering.

Velen dachten in Australië dat er na het verdriet een afrekening zou komen: de Amerikaanse National Rifle Association zou een groot deel van haar macht en invloed verliezen, haar woordvoerders en aanhangers zouden paria’s worden en er zouden verstandige wetten worden aangenomen om te voorkomen dat deze tragedie zich kon herhalen. Toch? Mis.