360 | Amsterdam

In de door covid-19 op gang gebrachte infodemie is de afweging voor 360 een artikel wel of niet te plaatsen een andere dan normaal. Om te beginnen is de doorgaans
weelderige voorraad thema’s vrijwel teruggebracht tot één onderwerp, dat in alle vormen en maten en van onder tot boven belicht aan bod komt.

Point taken. Wat blijft er over als je alle berichtgeving over het gevaarlijke virus wegstreept? Niet veel. Dat opeens vrijwel alles in de journalistiek door de Grote Bedreiging wordt gedirigeerd staat in contrast met de behoefte aan afleiding, aan vermaak, die we nu juist zo sterk voelen. Of misschien is die tegenstelling de behoefte?

Niet alleen mét maar ook zeker niet zónder, zo ongeveer hebben we deze editie samengesteld. Eerst zout (‘China’s nieuwe IP’ p.10, ‘Covid-19, het vervolg’ p.14) dan zoet. Want de kop af en toe in het zand steken kan heilzaam werken.

De toegenomen aandacht voor de natuur haalde zelfs het achtuurjournaal

Dat is misschien ook geen makkelijke opgave nu de stranden niet kunnen worden bezocht. Als we de aanbevelingen van de schrijver Paul Theroux (p.46) opvolgen is een stevige wandeling in de bebouwde kom of liever erbuiten net zo bevrijdend. Het biedt zelfs ‘totale vrijheid’ en kan zonder dreiging plaatsvinden mits niet iedereen tegen dezelfde boom wil gaan zitten. De toegenomen aandacht voor de natuur haalde zelfs het achtuurjournaal. Begrijpelijk, want de bezoekjes binnenshuis van de keuken naar de tafel en langs de trap terug naar de bank gaan misschien zo langzamerhand een beetje vervelen.

Buiten, in de poëtische wereld van licht en kleur, zingen vogels onverstoorbaar verder. Opgewekter lijkt het wel, beter hoorbaar sinds veel omgevingsgeluiden zijn weggevallen. Wie kan die roep weerstaan?