Financial Times | Londen

Volgens de Israëlische denker en historicus Yuval Noah Harari staat de mensheid momenteel voor een cruciale keuze. Hoe gaan we verder als de storm straks is gaan liggen: blijft het totalitaire toezicht of komt verantwoordelijkheid bij de burgers te liggen? Wint het nationalistisch sentiment of zegeviert wereldwijde solidariteit?

De mensheid wordt momenteel geconfronteerd met een wereldwijde crisis. Misschien wel de grootste crisis van onze generatie. Beslissingen die burgers en bestuurders de komende weken nemen, zullen waarschijnlijk nog lange tijd van invloed zijn op hoe de wereld eruitziet. Ze zullen niet alleen bepalend zijn voor de inrichting van onze gezondheidszorg, maar ook voor onze economie, politiek en cultuur. We zijn gedwongen snel en daadkrachtig te handelen, maar moeten ook rekening houden met de langetermijngevolgen van onze acties. Bij het kiezen tussen verschillende alternatieven moeten we ons niet alleen afvragen hoe we de directe dreiging overwinnen, maar ook hoe de wereld eruit zal zien als de storm is gaan liggen. Ja, de storm zal gaan liggen, de mensheid zal overleven, de meesten van ons zullen in leven blijven – maar de wereld zal veranderd zijn.

Veel noodmaatregelen die op korte termijn worden genomen zullen uiteindelijk permanent zijn. Want zo werken noodsituaties. Ze versnellen historische processen. Besluiten waarover normaal jarenlang wordt overlegd, worden binnen enkele uren genomen. Er worden technologieën in gebruik genomen die nog niet helemaal uitontwikkeld en soms zelfs ronduit gevaarlijk zijn, omdat het nog riskanter is om niks te doen. Hele landen dienen ineens als proefkonijn van grootschalige sociale experimenten. Wat gebeurt er als iedereen thuis werkt en alleen op afstand communiceert? Wat gebeurt er als scholen en universiteiten alleen online functioneren? In normale tijden zouden regeringen, bedrijven en onderwijsraden nooit overeenkomen om dergelijke experimenten uit te voeren. Maar dit zijn geen normale tijden.

In deze tijd van crisis staan we voor twee bijzonder belangrijke keuzes. De eerste is die tussen totalitair toezicht en verantwoordelijkheid voor de burgers. De tweede is de keuze tussen nationalistisch isolement en wereldwijde solidariteit.

Muurschilderingen in het West-Javaanse Depok moeten de bevolking voorlichten over de gevaren van het coronavirus en deze aansporen om maatregelen te nemen om verspreiding te voorkomen. – © Raziq Sabra / Barcfort Media / Getty Images.