360 | Amsterdam

Elke dag worden we eraan herinnerd hoe verschrikkelijk de impact van deze crisis is en zal zijn. Veel erger dan de crash in 2009. De werkloosheid verdubbelt, verdriedubbelt. De Grote Depressie is er niets bij. Iets minder vaak wordt de moed uit de schoenen gehaald met inspirerende vergezichten of herinneringen aan de veerkracht bij mens en natuur, die niet moet worden onderschat.

Goed, achteraf bleek de de Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt naast een reeks sociale overheidsprogramma’s in de fameuze New Deal ook privé-investeringen aan te moedigen. Neem dan het Wirtschaftswunder, daar valt toch weinig op af te dingen, voortgekomen uit twee wereldoorlogen.

De achtervolging van het virus neemt misschien nog te veel aandacht en tijd in beslag, maar gaan we ondertussen onszelf collectief de komende tien jaar het graf in voorspellen? In plaats van die prophecy een andere kant op te dwingen? Naar een Green New Deal, naar een waarachtige economische omwenteling waarin het welzijn van elke burger centraal staat en niet de (individuele) economische groei?

Tenzij iemand nogeen geldige reden kan bedenken om geen rigoureuze maatregelen te nemen

De twee lijstduwers Gezondheid en Klimaat lenen zich daar toevallig uitstekend voor. Tenzij iemand nog een geldige reden kan bedenken om geen rigoureuze maatregelen te nemen en beide veronachtzaamde stiefkinderen niet per direct op te nemen in de hoeksteen van de samenleving. Niet meer jeremiëren, nu is de kans een reddingsboei uit te gooien, voordat het te laat is.

En neem meteen het hoofdpijndossier massa- toerisme in die nieuwe deal mee. Zodat steden als Venetië (30 miljoen bezoekers op 25 duizend Venetianen) niet langer worden platgewalst door vluchtige toeristenvoetjes. Op papier is de renais- sance van het toerisme allang wedergeboren. Hoogleraar Jan van der Borg van de Universiteit van Venetië waarschuwde dertig jaar geleden al voor dit verslindende monster en heeft een blauwdruk met vliegtax en reserveringssystemen klaarliggen. Net zoals bij populaire exposities in grote musea. Paola Mar, gemeenteraadslid van de langzaam zinkende stad, heeft ook een plan om het juiste evenwicht tussen leven, werken en bezoeken tot stand te brengen. Het belangrijkste, zegt ook zij, is om eerst de oorspronkelijke bewoners te verleiden naar hun stad terug te keren. Niet naar het oude normaal, noch naar het nieuwe normaal, maar naar een stad waarin de menselijke maat wordt gehanteerd.