360 | Amsterdam

Als het aan de winnaar van de verkiezingen in de Verenigde Staten van Amerika ligt, staat de nabije toekomst in het teken van verzoening. Er zit inderdaad weinig anders op dan de 71 miljoen Amerikanen die voor het tegenovergestelde hebben gekozen te betrekken bij de wederopbouw van het verdeelde land.

Bovendien wil iedereen als het erop aankomt precies hetzelfde, namelijk een menswaardig bestaan waarin fundamentele behoeften niet bevochten hoeven worden. Heling is dan een mooi eerste streven, want gepolariseerde staten verenigen moeilijk.

Waar stond die anekdote ook alweer? O ja, natuurlijk, in 360. Waarin Nelson Mandela een zenuwachtige, hevig zwetende man in een restaurant uitnodigt plaats te nemen aan zijn tafel. Waarom, Madiba, vraagt iemand naast het boegbeeld van Zuid-Afrika die in de man een van de hardvochtigste bewakers van Robbeneiland herkende. Precies daarom, antwoordde de toen nog levende legende.

President-elect Joe Biden zal er zijn handen vol aan hebben om de VS van een ongeruste natie tot eenheid, vergevingsgezindheid en geloof in de mensheid te brengen. Of hij ook maar over een fractie van de eigenschappen der allerbarmhartigste president ooit beschikt, zal in de komende vier jaar blijken. Ervan uitgaande dat ook Biden inderdaad boven de partijen staat en, we hoorden het herhaaldelijk, bruggen wil bouwen waar nu een angstaanjagende diepte ligt. In de meeste artikelen uit de wereldpers komen zijn helende woorden Verzoen langs. De commissie voor waarheid en verzoening kan worden opgericht.

Het is de hoogste tijd om te stoppen met de harde retoriek. Er moet weer naar elkaar geluisterd worden, en tegenstanders zijn geen vijanden. ‘We zijn allemaal Amerikanen’. George Packer blijft net zo ongerust als hij vóór de verkiezingen was. Dat het allemaal Amerikanen zijn, is volgens hem nou juist de crux. De uitslag laat zien welke Amerikanen we zijn geworden, schrijft hij in The Atlantic.

Nu, en al veel langer, zitten dik driehonderd miljoen mensen in vijftig zeer verschillende staten met elkaar opgescheept, steeds verder weggezonken in een toestand van wederzijds onbegrip en minachting over en weer. Dat er geen andere uitweg is dan met elkaar verder te leven spreekt voor zich, alleen hoe is de vraag, zoals in zoveel landen.

Ook Nobelprijswinnaar Wole Soyinka roept in deze editie op – al is het daar bedroevend laat voor – tot verzoenende dialoog in zijn thuisland Nigeria. Zelfs oppervervuiler Shell heeft de ambitie ‘betere beslissingen’ te nemen, om in 2050 een ‘net-zero emissions business’ te zijn.
Kijk er dus in de toekomst niet van op als vrijheidsstrijders bij de volgende rondetafeldiscussie van het Nexus Instituut in debat gaan met hun autoritaire onderdrukkers.

Iedereen wil als het erop aankomt een menswaardig bestaan waarin fundamentele behoeften niet bevochten hoeven worden