Der Spiegel | Hamburg

Boven onze hoofden cirkelt een vliegende vuilnisbelt. Al die brokstukken kunnen leiden tot botsingen met satellieten de van essentieel belang zijn voor de wereldeconomie, omdat ze bijvoorbeeld de navigatie van schepen en vliegtuigen regelen. Het is de hoogste tijd dat dit Wilde Westen wordt beteugeld.

De ochtend van 2 december bracht Holger Krag een onaangename verrassing: een trap van een Chinese raket, type ‘lange mars 4C’, dreigde een van zijn protegés te vernietigen. Krag houdt bij de ESA, de Europese Ruimtevaartorganisatie, toezicht op de in een baan om de aarde cirkelende satellieten.

‘Om negen uur kreeg ik een collisiewaarschuwing, ik zat in mijn thuiskantoor,’ vertelt Krag. Een bijverschijnsel van corona: ruimtevaart wordt nu zelfs af en toe vanuit de keuken bedreven.

Krag is hoofd van het ruimtevaartveiligheidsprogramma van de ESA. ‘Onze ijswaarnemingssatelliet Cryosat-2, die al ruim tien jaar op circa zevenhonderd kilometer hoogte rond de aarde cirkelt, liep gevaar door het duizenden kilo’s wegende stuk schroot dat sinds 2016 door de kosmos vliegt.’ De Cryosat-2-missie kostte tot nog toe meer dan 100 miljoen euro, de verkenner meet de dikte van de arctische ijslaag die in de laatste zomer alarmerend snel gesmolten is. Als deze klimaatverkenner verloren zou zijn gegaan, was dat niet alleen voor de ESA een verlies geweest.

De situatie die ochtend was heikel, de kans op een botsing was ongeveer een op driehonderd. Standaard probeert Krag onder de risicogrenswaarde van een op tienduizend te blijven. Hij belde zijn team in het space operations centre, waar ondanks corona altijd een kernteam aan het werk is om ESA-satellieten op koers te houden. ‘We hebben toen versneld een uitwijkingsmanoeuvre uitgevoerd.’