360 | Amsterdam

In onze Reader verzamelen we de stukken die we de afgelopen tien weken in samenwerking met Blendle selecteerden. Dat levert een mooi tijdsbeeld op, helemaal in deze woelige periode.

Het is duidelijk wat onze gemoederen bezighoudt. Ik las ergens dat na iedere crisis de aandacht wordt gericht op een ander groot probleem. Op zoek naar controle stort de mens, nou eenmaal geen rationeel wezen, zich op een euvel dat we met zijn allen uit moeten roeien. In dit geval lijkt de moord op George Floyd de directe aanleiding te zijn geweest voor het verleggen van de focus. In alle hoeken van de wereld klinken protesten tegen racisme in welke vorm dan ook. Zoals dat gaat met massale bewegingen, wordt onder ‘racisme’ even van alles geschaard wat ons niet bevalt. Als je een verkeerde term gebruikt, een verkeerde grap maakt, ben je al snel een racist.

Een échte racist, in hart en nieren (voor zover dat kan), was Derek Black. In een reportage-interview dat Der Spiegel onlangs met hem maakte, vertelt hij over zijn verleden als schoonzoon van een van de kopstukken van de wittesuprematiebeweging. Zijn voornaamste drijfveer? Helpen. Hij dacht dat ‘zijn groep’ in de minderheid was en werd bedreigd, en droeg graag een steentje bij om zijn soort te redden. Maar als hij gaat studeren, blijven zijn denkbeelden niet overeind. Een openhartig verhaal dat nog eens extra waardevol is omdat het laat zien wat ervoor nodig is om iemand van radicale standpunten af te brengen.

Misschien nog wel het mooiste artikel van deze Reader is het essay van Dan Hancox over de kracht van de massa, die voor ons op dit moment iets onbereikbaars heeft