The Atlantic | Washington D.C.

Vanuit vermeende eerbied voor de principes van vrije meningsuiting en openheid op internet, is de aanwezigheid van zelfbenoemde nazi’s binnen een fanclub gericht op harmonieuze stripfiguren een stilletjes aanvaard feit geworden. Maar nu komt het tot een harde confrontatie.

My Little Pony-fans hebben al heel lang een nazi-probleem.

Hoe vaak je het ook zegt, het blijft vreemd klinken. My Little Pony: Friendship Is Magic is een tekenfilmserie over vriendschap, compassie en een groep magische paarden met namen als Twilight Sparkle en Fluttershy die in een fantasierijk wonen met de naam Equestria. De serie is bedoeld voor kinderen. Toch is er ook een buitengewoon toegewijde groep volwassen fans, die voornamelijk bestaat uit mannen, of ‘bronies’, zoals ze al bijna een decennium worden genoemd. De meeste van deze mannen zijn wit. Sommige van hen zijn uitgesproken witte suprematisten.

Veel meer niche dan de brony subcultuur wordt het niet. Deze ontstond begin 2010 op internetforums, in een tijdperk waarin sociale media vooral was ingedeeld op hyperspecifieke interesses. Maar bronies trekken ook daarbuiten de aandacht. Ze houden drukbezochte fanbijeenkomsten en er werden verschillende documentaires over ze gemaakt. Veel volwassen fans van de show genieten oprecht van My Little Pony en het gezonde escapisme dat de serie biedt. Anderen genieten van de ironie van hun fandom. Zij vinden het interessant en provocerend om als ​​volwassene te zijn geobsedeerd door tekenfilmpaarden.

Miljoenen kunstwerken

En dat is waar de nazi’s in beeld komen. My Little Pony-fans uiten hun enthousiasme voor de show vooral door hun eigen striptekeningen van de hoofdpersonen te delen, die ze meestal uploaden naar zogeheten imageboards. De populairste variant hiervan heet Derpibooru, een combinatie van de naam van een personage en een algemene term voor imageboards. Derpibooru herbergt miljoenen My Little Pony-kunstwerken, waaronder veel eenvoudige eerbetonen aan magie, vriendschap en magische vriendschap. Maar ook een aanzienlijk aantal is extreem gewelddadig en schokkend. Een afbeelding die ik onlangs op de site zag toont bijvoorbeeld een My Little Pony-personage dat drie lynchpartijen en één onthoofding leidt van figuurtjes die verschillende gemarginaliseerde groepen vertegenwoordigen. Een van de zoekcategorieën op Derpibooru is zelfs ‘racist’ en meer dan 900 kunstwerken zijn als zodanig getagd.

Dit is al jaren de status quo in de wereld van My Little Pony. Vanuit vermeende eerbied voor de principes van vrije meningsuiting en openheid op internet, is de aanwezigheid van zelfbenoemde nazi’s binnen een fanclub gericht op harmonieuze stripfiguren een stilletjes aanvaard feit geworden. De gemeenschap heeft zich grotendeels opgesplitst in twee kampen: degenen die denken dat alles kan zolang iemand het maar grappig vindt, en degenen die giftige elementen binnen hun wereld liever negeren dan dat ze toegeven dat niet alles perfect is.

Tot voor kort. Na de nieuwe golf van Black Lives Matter-protesten in de Verenigde Staten, is onder de fans een regelrechte burgeroorlog uitgebroken, waarbij ze worden gedwongen onder ogen te zien dan wel te ontkennen wat er al zo lang speelt. De abrupte afrekening heeft een existentiële vraag opgeworpen voor dergelijke internetcommunities, groot of klein: als je bewust online een fantasieleven bent gaan leiden, kun je dan, zodra de echte wereld daarin binnendringt, onder je verantwoordelijkheid uit?