Reportagen | Basel

In Italië is het heel gewoon om te zeggen dat Mussolini ‘toch ook veel goeds heeft gedaan’. De gelikte pr-machines van zijn kleindochters leveren een grote bijdrage aan het idealiseren van de dictator. Dat doen ze ieder op hun geheel eigen manier. ‘Mussolini’s ideeën waren geweldig – ze werden alleen verkeerd toegepast.’

. Zoon Vittorio werd geboren in 1916, Bruno in 1918 en Romano in 1927. Jongste dochter Anna Maria ten slotte in 1929. – © Getty)

Het publiek houdt de jassen aan, binnen is even koud als buiten. Boven de hoofden hangen enorme hammen, achter de toonbank staat een monstrueuze vleessnijmachine te blinken. Geen plek voor een lezing, het moet een misverstand zijn. Er zijn ook nauwelijks mensen, veel stoelen blijven leeg. Maar dan, kort voor aanvang, verschijnt er een man die alle vensters afsluit. Daarna gaat hij naar de toonbank en verzamelt de messen. Geen twijfel mogelijk: het wordt een roerige avond. Zoals altijd wanneer de kleindochter van Benito Mussolini optreedt.

Toch ziet ze er niet zo gevaarlijk uit. Integendeel. Edda Negri Mussolini zeilt op duizelingwekkend hoge hakken in een diep uitgesneden cocktailjurkje stralend de winkelruimte binnen, alsof ze een warme, uitverkochte hal betreedt. Met wijd gespreide armen loopt ze naar haar gasten toe: ‘Caro mio!’ Vertrouwelijk laat ze haar hand rusten op een mannenarm, dan omhelst ze een vrouw. Nieuwelingen volgen het schouwspel verbluft. Als hun dezelfde begroeting ten deel valt, blijven ze sprakeloos achter. Het is alsof een relikwie plotseling tot leven komt. Edda bevestigt het: ‘In het begin ben ik de kleindochter van Mussolini, en dan word ik Edda.’

Wie Mussolini heette, verstopte zich achter een pseudoniem of vluchtte naar Argentinië, waar ook de Duitse nazi’s hun toevlucht zochten